عاشورا شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٢

نمى‌دانند كه گريه كردن بر عزاى امام حسين، زنده نگه داشتن نهضت و زنده نگه داشتن همين معنا كه يك جمعيت كمى در مقابل يك امپراتورى بزرگ ايستاد. مقابل يك امپراتورى بزرگ ايستاد و «نه» گفت هر روز بايد در هر جا اين «نه» محفوظ بماند و اين مجالسى است كه هست، مجالسى است كه دنبال همين است كه اين «نه» را محفوظ بدارد. بچه‌ها و جوان‌هاى ما خيال نكنند كه مسأله، مسأله ملت گريه است، اين را ديگران القاء كردند به شماها كه بگوييد ملت گريه. آنها از همين گريه‌ها مى‌ترسند براى اينكه گريه‌اى است كه گريه بر مظلوم است فرياد مقابل ظالم است، دسته‌هايى كه بيرون مى‌آيند مقابل ظلم هستند، قيام كرده‌اند. «١»
در آنوقت «٢» يكى از حرف‌ها كه هى رايج بود مى‌گفتند: ملت گريه، براى اينكه مجالس روضه را از دستشان بگيرند. اينكه همه مجالس روضه را آن وقت تعطيل كردند، آن هم به دست كسى كه خودش در مجالس روضه مى‌رفت و آن بازى‌ها را در مى‌آورد. قضيه مجلس روضه بود يا از مجلس روضه آنها يك چيز ديگر مى‌فهميدند و آن را مى‌خواستند از بين ببرند؟ قضيه عمامه و كلاه بود يا از عمامه يك چيز ديگرى آنها مى‌فهميدند و روى آن ميزان عمامه را با آن مخالفت مى‌كردند؟ آنها فهميده بودند كه از اين عمامه يك كارى مى‌آيد كه نمى‌گذارد اينها آنى را كه مى‌خواهند عمل كنند و از اين مجالس عزادارى يك كارى مى‌آيد كه نمى‌گذارد اينها كارهايشان را انجام بدهند. وقتى يك ملتى در ماه محرم، سر تا سر يك مملكت، يك مطلب را مى‌گويند اين مجلس‌ها مردم را همچو مجتمع مى‌كنند و يك وجهه مى‌دهند، سى ميليون، سى و پنج ميليون جمعيت در دو ماه محرم و خصوصاً دهه عاشورا يك وجهه، طرف يك راه مى‌روند، اينها را در اين ماه محرم، خطبا و علما در سر تا سر كشور مى‌تواند بسيج كند براى يك مساله. اين جنبه سياسى اين مجالس بالاتر از همه جنبه‌هاى ديگرى است كه هست. «٣»
و اينها مى‌بينند كه اين مجالس، مجالس روضه، ذكر مصائب مظلوم و ذكر جنايات ظالم در هر عصرى مقابل ظالم قرار مى‌دهد. اينها ملتفت نيستند كه اينها خدمت دارند مى‌كنند به اين‌