ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٣ - نوع يكم - مطالبهء دليل و برهان براى هر ادعائى كه بعنوان ابراز واقعيت مطرح مى گردد
( ٥ - قالَ إِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِها إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ) [١] ( فرعون گفت : اگر آيتى آورده اى ، آنرا نشان بده اگر از راستگويانى ) ملاحظه مى شود كه در آيات قرآنى هم مطالبهء فرعون را كه از موسى دليل مى خواست و هم تكيهء آن پيامبر را به دليل مطرح مى نمايد . با اين نكته كه پيش از آنكه فرعون مطالبهء دليل نمايد ، خود حضرت موسى پيشدستى كرده و ادعاى خود را متكى به دليل ابراز مى دارد .
( ٦ - أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِه آلِهَةً قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ هذا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِي بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ ) [٢] ( يا اين كه آنان بجز خداى يگانه خدايانى را اتخاذ كردهاند ، بآنان بگو برهانتان را بياوريد ، اينست عامل ذكر كسى كه با من است و عامل ذكر كسى كه پيش از من بوده است ، بلكه اكثر آنان حق را نمى دانند ، پس آنان از حق اعراض كنندگانند ) ( ٧ - وَمَنْ يَدْعُ مَعَ الله إِلهاً آخَرَ لا بُرْهانَ لَه بِه فَإِنَّما حِسابُه عِنْدَ رَبِّه إِنَّه لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ ) [٣] ( و هر كس كه با وجود خدا يا با در نظر گرفتن خدا ، خدائى ديگر را مى خواند ، براى او برهانى نيست ، جز اين نيست كه حساب او در نزد پروردگارش ميباشد ، قطعا كافران رستگار نخواهند گشت ) .
( ٨ - قُلْ أَ رَأَيْتُمْ شُرَكاءَكُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ الله أَرُونِي ما ذا خَلَقُوا مِنَ الأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماواتِ أَمْ آتَيْناهُمْ كِتاباً فَهُمْ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْه بَلْ إِنْ يَعِدُ الظَّالِمُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً إِلَّا غُرُوراً ) [٤] ( به آنان بگو : آيا ديديد شركائتان را كه جز خدا را مى خوانند ، بمن نشان بدهيد كه آنان چه چيزى را از زمين آفريدهاند ، يا براى آنان در آسمانها شركتى وجود دارد ، يا براى آنان كتابى دادهايم كه از آن كتاب دليلى براى خود داشته باشند ، [ اين خيالات صحيح
[١] الاعراف آيهء ١٠٦ .
[٢] الانبياء آيهء ٢٤ .
[٣] المؤمنون آيه ١١٧ .
[٤] الفاطر آيهء ٤٠