ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٧٢ - يكى از بزرگترين آفات شناخت كه حيات را به تباهى مى كشد ، عمل نكردن به علم است

هستى است ارتباطى با مقام شامخ ربوبى برقرار كند . انسانى ديگر دريافت يك آشنائى اسرار آميز در درون خود در هنگام احساس تنهائى مطلق در زندگى مى تواند ، آن آشناى حقيقى را دريافت نمايد .
نتيجهء دوم - كه بايد گفت : تتمهء نتيجهء يكم است ، اينست كه اختلافات مضر و ويرانگر موقعى بروز ميكند كه غرض ورزى و هوى پرستى و خود نمائى در شناخت و ابراز حقيقت دخالت ميكند و حقيقت را مختل مى نمايد و اين يك بيمارى مهلكى است كه در اغلب جوامع در همهء دورانها حتى در روشنترين حقايق دامنگير هوى پرستان خودخواه بوده است . قسمتى از اين اختلافات ويرانگر موقعى بروز ميكند كه يك شخصيت چشمگير از يك جهت در جامعه اى مطرح شده است ، مطرح گشتن وى معلول همان جهت ميباشد ، مثلا فرويد را در نظر بگيريم كه پاره اى از مسائل روانكاوى او را در جامعهء اروپا بشهرت قابل توجه نايل ساخته است . او در سايهء اين شهرت بخود اجازه مى دهد كه در هر مسئله اى از مسائل انسانى اظهار نظر كند و ريشهء همهء آنها را به موضوعى كه او را بخود جلب نموده است ، منتهى نمايد . در اين هنگام شخصيتهاى ديگرى حقايقى را مطرح ميكنند كه با آن ريشه اى كه فرويد را بخود جلب نموده است ، سازگار نمى باشد ، بلكه آنرا مطرود قلمداد ميكند . در اين صورت فرويد خود را ملزم به دفاع از خود مى بيند و خود را مجبور مى بيند كه حقايق كشف شده بوسيلهء ديگران را بپوشاند و يا آنها را نفى كند . در اين گونه اختلافات كه از بحث در بارهء معشوق شخصى متفكران پيش مى آيد ، عناصر شخصيتى و خود - محورى دست به فعاليت مى زنند ، بينوا انسانهاى ديگر كه از ميان اين جنگ و جدالهاى بى اساس حقيقت را مى جويند يكى از بزرگترين آفات شناخت كه حيات را به تباهى مى كشد ، عمل نكردن به علم است منابعى كه در اسلام علم را حجت و برهان براى لزوم عمل معرفى كرده