ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٥ - رجوع به عالم ، ضرورت دارد

اين الواح را با قدرت بگيريد و قوم خود را دستور بده كه احسن آنها را بگيرند ، من بزودى جايگاه منحرفين را بشما نشان خواهم داد ) .
البته مفهوم « باحسنها » آن نيست كه محتويات آن الواح داراى احسن و غير احسن بوده است ، بلكه منظور اينست كه هر كسى با نظر به موقعيت دينى خود از آنها بهره بردارى نمايد . مسلم است كه با اجراى اين دستور بزرگ و سازنده ، شناختهاى حاصله از ارتباطات با واقعيتها ، مطابق با واقعيت بوده معرفت و شناختهاى صحيح بر فضاى جامعه حكومت خواهد كرد .
( ٥ - وَقُلْ لِعِبادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ الشَّيْطانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ إِنَّ الشَّيْطانَ كانَ لِلإِنْسانِ عَدُوًّا مُبِيناً ) [١] ( و بگو به بندگانم آنچه را كه احسن است بگويند ، قطعا ، شيطان ميان آنان به تحريك فساد مى كند ، البته شيطان براى انسان دشمنى است آشكار ) .
( ٦ - فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الأَوْثانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ ) [٢] ( اجتناب كنيد از بتهاى پليد و اجتناب كنيد از گفتار بى اساس ) .
عبارتست از گفتار خلاف واقع و مبنى بر خيالات و پندارهاى بى حقيقت و غير ذلك . بعضى از روايات « قول زور » را به غناء تفسير نموده است . بنظر مى رسد ، غناء هم بدانجهت كه داراى محتواى واقعى نيست و تنها نمودى است كه واقعيتى جز خود ندارد ، مشمول « قول زور » ميباشد .
رجوع به عالم ، ضرورت دارد در آيات قرآنى ضرورت رجوع به عالم با بيانات مختلفى تذكر داده شده است با اين كه رجوع جاهل به عالم يك قاعده ضرورى عقلى است و هيچ مخالفى جز خود پرستان ضد علم ندارد ، با اين حال بجهت اهميت حياتى مسئلهء ، قرآن اصرار و تأكيد فراوانى روى قاعدهء مزبور نموده است . از آن جمله :

[١] الاسراء ٥٣ .
[٢] الحج آيهء ٣٠ .