ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣١٩ - تفسيرى در بارهء دل و ابعاد آن

< شعر > « كفيده دل و بر لب آورده كف دهن باز كرده چو پشت كشف » < / شعر > نظامى ٣٤٩ - كلنگ دل مرغ دل ، ترسو .
٣٥٠ - كم دل ترسو .
٣٥١ - كنارنگ دل قوى دل - < شعر > « كدام است گرد و كنارنگ دل به مردى سيه كرده در جنگ دل » < / شعر > فردوسى ٣٥٢ - كنج دل .
٣٥٣ - كندن دل از چيزى يا از كسى .
٣٥٤ - دلكوب دل آزار ، بى رحم .
٣٥٥ - كور دل .
٣٥٦ - كينه از دل شستن - < شعر > « سر نامه كرد آفرين از نخست بر آن كس كه او كينه از دل بشست » < / شعر > فردوسى ٣٥٧ - كينه و جنگ در دل - < شعر > « حجت به عقل گوى و مكن در دل با خلق خيره جنگ و معادا را » < / شعر > ناصر خسرو ٣٥٨ - كينه در دل داشتن - < شعر > « بر آن بر نهادند يكسر سخن كه در دل ندارند كين كهن » < / شعر > فردوسى ٣٥٩ - گاو دل ترسنده ، بد دل - < شعر > « مشو با زبون افكنان گاو دل كه مانى در اندوه چون خر بگل » < / شعر > نظامى ٣٦٠ - دل گداز غم آورنده .