ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٦٣ - نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است

الهى آمده بود پراكنده شدند و اختلاف ورزيدند و براى آنان عذاب بزرگى است .
نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است .
نتيجهء يكم - با اين كه مى دانيد مسئلهء اموال و مواد معيشت ، مسئله ايست حياتى و مى دانيد رشوه به حكام نابود كردن حق و احياى باطل است ، با اين حال چگونه مرتكب اين تبهكاريها مى شويد مگر تعهد كرده‌ايد كه علم را با جهل يكسان بگيريد معناى اين كه شما مى دانيد كه خودكامگى در بجريان انداختن اموال و مواد و معيشت به تباهى مجتمع منتهى مى گردد ، يعنى مى دانيد كه زندگى منطقى شما وابسته به تنظيم قانون مسائل مالى و تبعيت از آن نظام قانونى است كه در صورت ورود اختلال به آن نظام معيشت خود شما هم مختل خواهد گشت .
نتيجهء دوم - اى آگاهان و هشياران ، شما بخوبى مى دانيد كه دين الهى همان دين ابراهيم خليل ( ع ) است كه اسلام ناميده مى شود و رسالت اين دين الهى را خداوند متعال به محمد بن عبد اللَّه ( ص ) سپرده است . حالا كه شما مى دانيد و يا با مراجعه به « اهل علم و اهل ذكر » مى توانيد بدانيد كه دين مستقيم و محفوظ از تحريف همين است كه من آورده‌ام چرا اختلافى براه مى اندازيد آرى شما مى دانيد و يا مى توانيد بدانيد ، مسئوليت شما بر مبناى دانستن است پس به چه علت اين دانستن را نديده مى گيريد نتيجه سوم - پس از بوجود آمدن علم به حق و حقيقت ، براى پوشانيدن آن ، با كلمات بازى نكنيد و جملات كتاب الهى را براى فريفتن خود و ديگران زير و رو و منحرف مسازيد . اين خود فريبى حق و حقيقت را از بين نمى برد و آنرا نمى پوشاند .