ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٧ - ١ - پذيرش محض آموزشى

ماكياولى كه فقط بعنوان وسيله اى براى تحقق بخشيدن به هدف گيريهاى قدرت پرستان استخدام مى شود ، تفاوتى ندارد و يك هويت مى باشند قطعا چنين نيست ، زيرا مقايسه انعكاس محض اين قضيه « عدالت رفتار مطابق عدالت است » در ذهن ، مانند آيينه اى كه تنها نمود را منعكس مى سازد ، با دريافت عدالتى كه در شخصيت امير المؤمنين مشاهده كرديم ، درست مانند مقايسهء عكسى در ديوار كه مادرى را در حال نشان دادن بوسيدن كودكش نشان مى دهد ، با دريافت واقعى عاطفهء مادرى است كه در همهء سطوح روانى مادر را فرا گرفته است ، ١ - پذيرش محض آموزشى شناختى كه در موقعيت پذيرش محض آموزشى در ذهن پذيرنده بوجود مى آيد ، نه تنها انعكاس محض ذهنى است بلكه دو نوع آگاهى يا فعاليت ذهنى نيز همزمان با پذيرش آموزشى در درون پذيرنده بوجود مى آيد كه بسيار با - اهميت مى باشند : نوع يكم - آگاهى به اين كه كسى كه متصدى آموزش او است ، آنچه را كه تعليم مى دهد ، مى داند و در مراحل ابتدائى اين آگاهى همراه با نوعى تسليم است كه موجب تأثير آموزش در ذهن پذيرنده مى باشد .
نوع دوم - آگاهى ظريف به اين كه واقعيت در موضوع مورد آموزش همانست كه بوسيلهء عامل فعلى مى شنود ، يا مى بيند . هر دو نوع آگاهى در عين حال كه براى شناختهاى مرحلهء آموزش بسيار مفيد ، بلكه ضرورى است ، در عين - حال اين آگاهىها از طرف امكان لغزش در شناخت ، پذيرنده را با خطرهائى روبرو مى سازد . اين خطرها اقسام متعدد دارد كه عمدهء آنها بدينقرار است : ١ - خطر اعتياد به پذيرش و انعكاس محض شناختها از شخصيتها .
اين خطر دامنگير اكثر افرادى است كه حيات معرفتى آنان ، استمرار پذيرش و قناعت به منعكس ساختن واقعيات در ذهن بوسيلهء شخصيتها ميباشد .