ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٧ - نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است

از آنند كه چشمشان را از ديدن واقعيات ببندند و گوششان را از شنيدن حقايق بگيرند و بتوانند با اين خود كشى واقع كشى و حق كشى را هم براه بيندازند .
در آن هنگام كه ديديد يك انسان واقعيات را اساطير مى پندارد ، نخست وضع روانى آن غوطه ور در پندار را بررسى كنيد ، خواهيد ديد : موجوديت عقلانى و وجدانى او است كه به اسطوره و افسانه مبدل گشته و با آن موجوديت به جهان بيرون از خود مى نگرد - < شعر > ما چو خود را در سخن آغشته ايم از حكايت ما حكايت گشته ايم < / شعر > مولوى آياتى كه برداشت اسطوره گرايان را از واقعيت بازگو ميكند در موارد متعددى از قرآن آمده است . از آن جمله : ( ١ - إِذا تُتْلى عَلَيْه آياتُنا قالَ أَساطِيرُ الأَوَّلِينَ ) [١] ( هنگامى كه آيات ما به او ( تبهكار ) خوانده مى شود ، مى گويد : اين سخنها اساطير گذشتگان است ) ( ٢ - وَإِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا قالُوا قَدْ سَمِعْنا لَوْ نَشاءُ لَقُلْنا مِثْلَ هذا إِنْ هذا إِلَّا أَساطِيرُ الأَوَّلِينَ ) [٢] ( و هنگامى كه آيات ما براى آنان خوانده شود ، مى گويند : ما [ اين سخنان را ] شنيديم ، اگر ما بخواهيم مى توانيم مانند اين سخنان را بگوئيم ، اين مطالب چيزى جز اساطير گذشتگان نيست ) ( ٣ - وَإِذا قِيلَ لَهُمْ ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ قالُوا أَساطِيرُ الأَوَّلِينَ ) [٣] ( و هنگامى كه بآنان گفته مى شود : پروردگار شما چه فرستاده است ، مى گويند : افسانه‌هاى گذشتگان را ) نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است نتيجهء يكم - بدانجهت كه تذكر به آيات الهى و درك آنها مستلزم جدى

[١] القلم آيه ١٥ و المطففين آيه ١٣ .
[٢] الانفال آيه ٣١ .
[٣] النحل آيه ٢٤ .