ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٩ - نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است

دنيوى ترا به اعجاب وادار ميكند و خدا را به آنچه كه در دلش است گواه مى گيرد در حالى كه از نظر خصومت و جدلبازى مقاومت كننده ترين شخص است وقتى كه روى بگرداند در روى زمين مى كوشد تا فساد در آن راه بيندازد و كشت و نسل را از بين ببرد و خداوند فساد را دوست ندارد ) .
( ٢ - قُلْ لا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ ) [١] ( بگو : پليد و پاكيزه مساوى نيستند اگر چه كثرت خبيث ترا به اعجاب وادار نمايد ) .
( ٣ - فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَلا أَوْلادُهُمْ ) [٢] ( اموال و فرزندان آنان ترا به اعجاب وادار نكند ) .
نتايج آياتى كه در اين مبحث مطرح شده است نتيجهء يكم - لزوم امتناع از خود باختن در برابر گفتارهاى نغز و شيرين ، زيرا - < شعر > راه هموار است و زيرش دامها قحطى معنى ميان نامها لفظها و نامها چون دامهاست لفظ شيرين ريگ آب عمر ماست < / شعر > مولوى تاريخ بشرى از آرايش الفاظ و اصطلاحات چه‌ها ديده است چه باطلها كه با الفاظ و گفتارهاى زيبا به كرسى نشسته و مردم را تحت سيطرهء خود گرفته و حيات آنان را بردهء بى اختيار خود ساخته و چه حقها كه بجهت ناتوانى صاحبانش از دست رفته است . تاريخ طبيعى انسانها كه موجب كنار زدن تاريخ انسانى انسانها شده است ، وسيله اى مؤثرتر و فريبنده تر از جلب مردم با الفاظ و گفتار بظاهر حق بجانب نديده است . سلطه گران خود محور همواره براى آماده كردن ميدان تنازع در بقاء دست به سخنان و حماسه‌ها و تطميع -

[١] المائده آيه ١٠٠ .
[٢] التوبه آيه ٥٥ .