ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣١٤ - تفسيرى در بارهء دل و ابعاد آن

٢٨٧ - دل سياه كردن ايجاد اندوه كردن .
٢٨٨ - دل سير بودن بى اعتنائى و بى طمع بودن .
٢٨٩ - سيماب دل بى دل و ترسو .
٢٩٠ - دلشاد - < شعر > « بى وصل تو كاصل شادمانى است تن را دل شادمان مبينام » < / شعر > خاقانى ٢٩١ - شاداب دل خوش طبع .
٢٩٢ - شخوده دل خراشيده دل ، دل ريش ، دل زخم .
٢٩٣ - دلشدگى حماقت و نادانى .
٢٩٤ - شستن دل پاك كردن دل .
٢٩٥ - شستن دل اعراض قطعى از چيزى يا كسى .
٢٩٦ - شفا يافتن دل - < شعر > « جواب سرد فرستى شفاى دل ندهد شفا چگونه دهد چون جلاب باشد سرد » < / شعر > خاقانى ٢٩٧ - دل شكار - < شعر > « ز پگاه مير خوبان به شكار مى خرامد كه به تير غمزهء او دل ما شكار بادا » < / شعر > مولوى ٢٩٨ - شكستن دل كسى .
٢٩٩ - دل شكسته .
٣٠٠ - شكيبا دل دل آرام و با ظرفيت .
٣٠١ - شمع دل - < شعر > « شمع دل عشاقان بنشست چو او برخاست افغان ز نظر بازان برخاست چو او بنشست » < / شعر > حافظ