احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٣٩ - اجتناب از بديها و گناهان

اگر محبّت تو از راستى بود، او را اطاعت مى‌كردى.

همانا دوستدار، كسى را كه دوست مى‌دارد، اطاعت مى‌كند.»

١٥- حضرت على در بعضى از اعياد فرمود:

«إنّما هو عيد لمن قبل اللَّه صيامه وشكر قيامه وكلّ يوم لا تعصي اللَّه فيه فهو يوم عيد

» [١].

«به يقين آن عيد است براى كسى كه خداوند روزه‌اش را قبول كند، و قيامش را پاس بدارد، و هر روزى كه خدا را در آن روزمعصيت نكنى، آن روز، روز عيد است.»

١٦- امام باقرعليه السلام مى‌فرمايد:

«الجنّة محفوفة بالمكاره والصبر، فمن صبر على المكاره في الدنيا دخل الجنّة، وجهنّم محفوفة باللذّات والشهوات، فمن أعطى نفسه لذّتها وشهوتهادخل النار

» [٢].

«راه بهشت از ناخوشى‌ها و صبر پوشيده است، پس هر كه بر ناخوشى‌ها در دنيا صبر كند، وارد بهشت مى‌شود، و راه دوزخ آكنده‌از لذّتها و شهوتهاست. پس هر كه لذّتها و شهوتهاى نفس را اجابت كند، وارد آتش مى‌شود.»

١٧- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«اتّقوا المحقّرات من الذنوب فإنّها لا تغفر. قلت: وما المحقّرات؟ قال الإمام: الرجل يذنب الذنب فيقول: طوبى لي إن لم يكن لي غيرذلك‌

» [٣].

«بپرهيزيد از گناهانى كه حقير و كوچك شمرده مى‌شوند، زيرا آنها آمرزيده نمى‌شوند.» گفتم: گناهانى كه كوچك و حقيرشمرده مى‌شوند كدامند؟ فرمود: «گناهى است كه انسان انجام مى‌دهد وسپس مى‌گويد: خوشا به حال من اگر غير از اين، گناه ديگرى‌انجام ندهم.»

١٨- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«إنّ رسول اللَّه‌صلى الله عليه وآله نزل بأرض قرعاء، فقال لأصحابه: ايتوا بحطب، فقالوا: يا رسول اللَّه، نحن بأرض قرعاء ما بها من حطب، فقال‌صلى الله عليه وآله: فليأت‌كلّ إنسان بما قدر عليه، فجاؤوا به حتّى رموا بين يديه بعضه على بعض، فقال رسول اللَّه‌صلى الله عليه وآله: هكذا تجتمع الذنوب، ثمّ قال: إيّاكم والمحقّرات من الذنوب، فإن‌لكلّ شي‌ء طالباً، ألا وإنّ طالبها يكتب ما قدّموا وآثارهم وكلّ شي‌ء أحصيناه في إمام مبين‌

» [٤].

«پيامبر اسلام‌صلى الله عليه وآله به زمينى بى‌آب و علفى وارد شد و به اصحابش فرمود هيزم بياوريد. گفتند: يا رسول اللَّه! ما در سرزمينى‌خشك وبى‌آب وعلفى هستيم كه درآن هيزمى‌نيست. پس حضرت‌رسول‌صلى الله عليه وآله‌