احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٦٨ - دوستان و اولياى خدا
ه- جدايى از قاعدان و ترك كنندگان جهاد
قاعدان و بازنشستگان از جهاد هم دو گروه هستند؛ گروهى صاحبان عذر مىباشند همچون كور و بيمار و مانند آنها، امّا گروه دومكسانى هستند كه در ساير امور زندگى اشتغال دارند همچون كشاورز در مزرعهاش، كارگر دركارخانهاش، و كاسب در مغازهاش، مهندس، پزشك و هر صاحب حرفه ديگر. خداوند مجاهدان را بر بازنشستگان از جهاد برترى داده وفرموده است:
لَا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُالْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلّاً وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرَاًعَظِيماً [١].
«هرگز افراد با ايمانى كه بدون بيمارى و ناراحتى از جهاد بازنشستند با مجاهدانى كه در راه خدا با مال و جان جهاد كردند يكساننيستند. خداوند مجاهدانى را كه با مال و جان خود جهاد نمودند بر قاعدان]/ ترك كنندگان جهاد [برترى مهمى بخشيد. و به هر يك از ايندو گروه وعده پاداش نيك داده و مجاهدان را بر قاعدان با پاداش عظيمى برترى بخشيده است.»
در سايه عزّت و كرامت و استقلال است كه هر انسانى ارزش خود را دارد، و در صورت فقدان آنها هيچ فردى ارزش و احترامندارد، و لذا دفاع مهمتر از هر چيز و والاتر از هر ارزشى است.
اگر نظام سياسى يك كشور فاسد يا زير دست قدرت بيگانه باشد، هر گونه حركت و هر فرد و همه ثروتهاى امّت يا در خدمت آنرژيم فاسد قرار مىگيرد يا حداقل غير مفيد و بيهوده مىشود، زيرا در حديث معروف آمده است: «إذا فسد السّلطان فسدالزّمان»؛ «وقتى حكومت فاسد شود همه زمانه فاسد خواهد شد.» و خداوند سبحان هم فرموده است:
وَإِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيراً [٢].
«و هنگاميكه بخواهيم شهر و ديارى را هلاك كنيم، مترفين (ثروتمندان) را امر مىكنيم پس آنان فسق و فساد مىكنندومستحق مجازات مىشوند. بعد به شدّت آنها را درهم مىكوبيم.»
اين آيه به رهبرى مترفين و ثروتمندان تفسير شده است؛ رهبرىاى كه به عذاب الهى منتهى مىشود.
از همين رو بايد گفت: كسانيكه براى نجات امّت از يوغ رژيمهاى فاسد جهاد مىكنند، يا كسانيكه از نظام سياسى صالح وشايسته حمايت مىنمايند و از موجوديّت آن پاس مىدارند، در واقع از همه ارزشهاى جامعه و از حرمت همه مردم پاس مىدارند، ودر سايه وجود آنان است كه هر تلاشى سودبخش و مفيد واقع مىشود.
[١] سوره نساء، آيه ٩٥.
[٢] سوره اسراء، آيه ١٦.