احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٦٧ - دوستان و اولياى خدا

صَادِقِينَ‌ [١].

«آنهايى كه به برادران خود گفتند: اگر آنها از ما پيروى مى‌كردند، كشته نمى‌شدند. بگو پس مرگ را از خودتان دور سازيد اگرراست مى‌گوييد.»

از همين افكار توجيه‌گرانه و منفى‌بافانه است مباهات آنان- در حاليكه اكثر آنان پولدار وثروتمند هستند- به بعضى از خدمات‌اجتماعى ظاهرى كه انجام مى‌دهند همچون عمارت و آباد كردن مسجد و سقايت (آب دادن) مردم. خداوند سبحان دراين‌رابطه مى‌فرمايد:

أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَجَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ‌لَا يَسْتَوُونَ عِندَ اللَّهِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ* الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدَوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةًعِندَ اللَّهِ وَأُولئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ‌ [٢].

«آيا سيراب كردن حجّاج و آباد ساختن مسجدالحرام را همانند كسى قرار داديد كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده و در راه او جهادكرده است؟ اين دو در نزد خدا مساوى نيستند، و خداوند گروه ظالمان را هدايت نمى‌كند* آنها كه ايمان آوردند وهجرت كردند و با اموال وجانهاى‌شان در راه خدا جهاد نمودند، مقام‌شان نزد خدا برتر است و آنها رستگارند.»

در حديث شريف آمده است كه حضرت على‌عليه السلام به عباس فرمود:

«يا عمّ، ألا تهاجر؟ ألا تلحق برسول اللَّه‌صلى الله عليه وآله؟ فقال: ألست في أعظم من الهجرة؟ اعمّر المسجد الحرام وأسقي حاجّ بيت اللَّه، فنزلت‌الآية ...» [٣].

«اى عمو! آيا مهاجرت نمى‌كنى؟ آيا به رسول خداصلى الله عليه وآله ملحق نمى‌شوى؟ عباس گفت: آيا من مشغول كارى بزرگتر از هجرت‌نيستم؟ مسجدالحرام را بازسازى مى‌كنم و به حاجيان بيت‌اللَّه آب مى‌دهم.»

دراين موقع بود كه اين آيه نازل شد: أَجَعَلْتُمْ سِقَايَةَ الْحَاجِّ وَعِمَارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ‌الْآخِرِ ....

جهاد، معيار صادق و روشن است، زيرا در جهاد است كه اراده انسان مورد آزمايش بزرگ وسخت قرار مى‌گيرد، و با شهوات وهواهاى نفسانى مقابله مى‌شود، امّا ساختن يك مسجد دراين جا و يك درمانگاه در آنجا از آسان‌ترين كارهاست براى كسى كه مالك‌ميليون‌ها پول است و يا امكانات دولت را در اختيار دارد، و همچنين است چاپ نسخه‌هايى از قرآن و دادن چند درهم‌به فقرا.

از همين جاست كه ما بايد بين مجاهدين و بين رياكاران و كسانيكه دوگانه عمل كرده و از جهاد واجب شانه خالى مى‌كنند، فرق‌قائل شويم وصفوف آنان را از يكديگر جدا كنيم.