احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٣٤ - انفاق و صدقات در روايات شريف

شيعيان فقرا:

٢٩- محمّد بن عجلان مى‌گويد: نزد امام صادق‌عليه السلام بودم كه مردى وارد شد و سلام كرد و امام از او پرسيد كه:

«كيف مَن خلّفت من إخوانك‌

؟». «دوستان و برادرانت چگونه بودند؟».

پس او بسيار به نيكى ياد كرد و تعريف و تمجيد نمود.

امام گفت: «

فكيف عيادة أغنيائهم على فقرائهم‌

؟». «عيادت ثروتمندان آنان از فقيران‌شان چگونه است؟».

گفت: كم است.

امام گفت: «

فكيف مشاهدة أغنيائهم لفقرائهم؟».

«ديد و بازديد ثروتمندان آنان با فقيران‌شان چگونه است؟».

گفت: كم است.

امام گفت: «

فكيف صلة أغنيائهم لفقرائهم في ذات أيديهم؟».

«كمكهاى مالى ثروتمندان آنان به فقيران‌شان چگونه است؟».

گفت: شما از اخلاقى ياد مى‌كنيد كه در ميان افراد ما بسيار كم است.

امام فرمود: «

فكيف يزعم هؤلاء أنّهم شيعة؟!»

[١].

«پس چگونه آنان ادّعا دارند كه شيعه هستند؟»

٣٠- ابو اسماعيل مى‌گويد: به امام باقرعليه السلام گفتم: جانم به فدايت، شيعه در نزد ما زياد هستند. پس فرمود:

«فهل يعطف الغني على الفقير؟ وهل يتجاوز المحسن عن المسي‌ء ويتواسون؟».

آيا ثروتمندشان بر فقير مهربانى دارد؟ آيا نيكوكارشان از بدكار گذشت دارد؟ و يارى و غمخوارى با همديگر دارند؟». گفتم: نه. فرمود:

«ليس هؤلاء بشيعة، الشيعة من يفعل هذا

» [٢].

«اينان شيعه نيستند. شيعه كسى است كه اين كارها را انجام دهد.»

منّت نگذاريد:

٣١- پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود: