احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٣٣ - انفاق و صدقات در روايات شريف

٢٥- پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود:

«الصدقة بعشرة، والقرض بثمانية عشر، وصلة الإخوان بعشرين، وصلة الرحم بأربعة وعشرين‌

» [١].

«صدقه ده برابر، قرض هيجده برابر، صله برادران و دوستان بيست برابر و صله رحم بيست وچهار برابر ثواب دارد.»

سائل نبايد رد شود:

٢٦- امام باقرعليه السلام فرمود:

«أعط السائل ولو كان على ظهر فرس‌

» [٢].

«به سائل بده هر چند بر پشت اسب باشد.»

٢٧- امام باقر در حديث ديگر فرمود:

«لو يعلم المُعطي ما في العطيّة ما ردّ أحدٌ أحداً

» [٣].

«اگر دهنده بداند آنچه را كه در بخشش و صدقه است، هيچگاه كسى، كسى را ردّ نخواهد كرد.»

هميارى برادر:

٢٨- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«إنّ من أشدّ ما افترض اللَّه على خلقه ثلاثاً: إنصاف المؤمن من نفسه حتّى لايرضى لأخيه من نفسه إلّا بما يرضى لنفسه منه، ومواساة الأخ في المال، وذكر اللَّه على كلّ حال، ليس سبحان اللَّه والحمد للَّه، ولكن عندما حرّم اللَّه عليه فيدعه‌

» [٤].

«واجب‌ترين چيزى كه خداوند بر خلق خود فرض كرده است سه چيز است:

انصاف داشتن مؤمن به گونه‌اى كه نسبت به برادرش از سوى خودش چيزى را روا ندارد مگر آنچه را كه از سوى او براى خود روامى‌دارد.

و يارى رساندن و غمخوارى برادر در مال.

و ذكر خدا در هر حال. البتّه ذكر خدا تنها سبحان اللَّه و الحمد للَّه گفتن نيست بلكه ذكر خدا اين است كه آنچه را خدا بر او حرام كرده است‌ترك نمايد.»