احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٣٢ - انفاق و صدقات در روايات شريف

على بن الحسين‌عليه السلام فرمود: «ولى من خود را بالاتر نمى‌دانم از چيزى كه مرا در سفرم نجات مى‌دهد و وارد شدنم را به آنجا كه‌مى‌خواهم، نيكو و آسان مى‌گرداند. ترا به خدا كه به دنبال كارت برو ومرا بحالم بگذار.»

زهرى رفت، امّا بعداز چند روز به امام گفت: اى پسر رسول خدا! از آن سفرى كه ياد مى‌كردى اثرى نمى‌بينم؟

فرمود: «بلى زهرى! آنچه تو گمان كردى نيست. اين سفر مرگ است كه براى آن آماده مى‌شدم. آماده شدن براى مرگ با اجتناب ازحرام و بخشش و كار خير است.» [١]

در دست خدا:

٢٢- امام صادق‌عليه السلام فرمود:

«ليس شي‌ء أثقل على الشيطان من الصدقة على المؤمن، وهي تقع في يد الربّ تبارك وتعالى قبل أن تقع في يد العبد

» [٢].

«هيچ چيزى براى شيطان سنگين‌تر از صدقه دادن به مؤمن نيست. صدقه قبل‌از آنكه به دست بنده برسد در دست پروردگار قرارمى‌گيرد.»

٢٣- روايت شده است كه امام زين العابدين عليه السلام در هنگام صدقه دادن، دستش را مى‌بوسيد. از حضرت سؤال شد كه چرا چنين‌مى‌كند؟ فرمود:

«إنّها تقع في يد اللَّه قبل أن تقع في يد السائل‌

» [٣].

«صدقه قبل‌از آنكه در دست سائل قرار بگيرد، در دست خداوند قرار مى‌گيرد.»

٢٤- پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود:

«ما تقع صدقة المؤمن في يد السائل حتّى تقع في يد اللَّه، ثمّ تلا هذه الآية

: «أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُالْصَّدَقَاتِ‌ [٤]» [٥].

«صدقه مؤمن در دست سائل قرار نمى‌گيرد مگر اينكه قبل‌از آن در دست خداوند قرار گيرد». سپس اين آيه را تلاوت‌فرمود: « (آيا نمى‌دانستنيد كه تنها خداوند توبه بندگانش را مى‌پذيرد و صدقات‌را مى‌گيرد).»