احكام عبادات - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٩ - ١ - آداب بيمارى و احكام احتضار

حديث شريف:

١- از امام صادق‌عليه السلام نقل شده است:

«لا يحفظ الدين إلّا بعصيان الهوى، ولا يبلغ الرضى إلّا بخيفة أو طاعة» [١]

«دين جز با سرپيچى از هواها و خواسته‌هاى نفسانى، حفظ نمى‌شود، و خوشنودى خداوند جز با خوف و خشيت يا اطاعت و فرمانبردارى از او بدست نمى‌آيد.»

٢- از امير المؤمنين‌عليه السلام نقل شده است:

«المُقِرّ بالذنب تائب» [٢]

«كسى كه به گناه خويش (در محضر خداوند) اعتراف مى‌كند، توبه كننده محسوب مى‌شود.»

٣- از اميرالمؤمنين عليه السلام در نامه‌اى به اهالى مصر نقل شده است كه پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود:

«من سرّته حسناته وساءته سيئاته فذلك المؤمن حقاً». [٣]

«كسى كه حسنات و كارهاى نيكش او را خوشحال مى‌گرداند وكارهاى زشتش او را ناراحت مى‌سازد، او براستى يك شخص مؤمن‌مى‌باشد.»

٤- از امام صادق‌عليه السلام نقل شده است:

«إنّ اللَّه يحبّ المقرّ التوّاب. قال: وكان رسول اللَّه‌صلى الله عليه وآله يتوب إلى اللَّه فى كل يوم سبعين مرة من غير ذنب، يقول: استغفر اللَّه وأتوب إليه‌

. قال: كان‌يقول:

أتوب الى اللَّه». [٤]

«خداوند كسى را كه اعتراف به گناه و توبه مى‌كند، دوست مى‌دارد. فرمود: پيامبر خداصلى الله عليه وآله بدون اينكه گناه مرتكب شود، هر روزهفتاد بار توبه مى‌كرد و مى‌گفت: أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ و يا مى‌گفت: أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ يعنى توبه مى‌كنم و به خدا باز مى‌گردم.»

٥- از پيامبر اكرم‌صلى الله عليه وآله نقل شده است كه فرمود:

«ألا انبّئكم بدائكم من دوائكم، داؤكم‌الذنوب ودواءكم الاستغفار. [٥]

«همانا مى‌خواهم هم دردتان و هم دواى‌تان را براى شما باز گويم. درد شما گناهان است و دواى آن هم استغفار و طلب آمرزش ازخداوند.»

٦- اميرمؤمنان على‌عليه السلام فرمود