بازشناسى منابع اصلى رجال شيعه - رحمان ستايش، محمد كاظم؛ جديدي نژاد، محمد رضا - الصفحة ١٦٣ - گفتار دوم مصادر«رجال النجاشى»

است.

نجاشى رحمه الله در شرح حال ابان بن تغلب، از اين كتاب چنين نقل كرده كه ابان بن تغلب از انَس بن مالك، حديث نقل كرده است.[١] ١٩. كتاب بغداد (تأليف احمد بن ابى طاهر كاتب مروروذى، معروف به ابن طيفور).

نجاشى رحمه الله در شرح حال عيسى بن روضه‌[٢] در توصيف كتاب عيسى در موضوع امامت، از اين كتاب نقل كرده كه احمد بن ابى طاهر ادّعا نموده كه كتاب را ديده است.

٢٠. البيان و التبيين (تأليف ابو عثمان، عمر بن بحر بن محبوب كنانى، معروف به جاحظ).

نجاشى رحمه الله از اين كتاب در شرح حال محمّد بن ابى عمير[٣] استفاده كرده است.

جاحظ (م ٢٥٥ ق) در اين كتاب، ابن ابى عمير را يكى از شخصيّت‌هاى رافضيان نام برده و از وى مطالبى نقل نموده است.[٤] ٢١. كتاب الحيوان (تأليف جاحظ).

نجاشى رحمه الله در شرح حال حبيب بن اوس، از او چنين نقل مى‌كند:

ابو حاتم طايى، براى من روايت كرد و او از رؤساى رافضيان بود.[٥] ٢٢. كتاب يحيى بن زكريّا كُنجى.

نجاشى رحمه الله در شرح حال فضل بن شاذان،[٦] تأليفات وى را از اين كتاب، نقل كرده است. شيخ آقابزرگ تهرانى، از عبارت نجاشى رحمه الله چنين استفاده كرده كه يحيى بن زكريّا كتابى تأليف نموده كه در آن، نام تصنيفات اصحاب را گرد آورده است.[٧]

[١]. رجال النجاشى، ص ١٠( ش ٧)

[٢]. رجال النجاشى، ص ٢٩٤( ش ٧٩٦)

[٣]. رجال النجاشى، ص ٣٢٦( ش ٨٨٧)

[٤]. رجال النجاشى، ص ٣٢٦( ش ٨٨٧)

[٥]. رجال النجاشى، ص ١٤١( ش ٣٦٧)

[٦]. رجال النجاشى، ص ٣٠٧( ش ٨٤٠)

[٧]. مصفّى المقال، ص ٤٩٧