دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤٥ - ٦/ ١٧ عدى بن حاتم

كارهاى او بنگريد. اگر او نسبت به شما برترى دارد و شما مانند او نيستيد، پس تسليم او شويد؛ و گرنه با او جدال كنيد.

سوگند به خدا، اگر دانش قرآن و سنّتْ ملاك باشد، او داناترينِ مردم به آن دو است، و اگر اسلامْ ملاك باشد، او برادر پيامبر خدا و در اسلامْ سرآمد است. اگر زهد و عبادتْ ملاك باشد، او زاهدترين و سخت عبادت‌ترينِ مردم است، و اگر خِرَد و سرشتْ ملاك باشد، او خردمندترينِ مردم است و ريشه‌دارترين سرشت را دارد، و اگر بزرگ‌مَنشى و يارى‌رسانى ملاك باشد، او بزرگوارترين و يارى‌رسان‌ترينِ مردم است.

٣٨٥٥. مُرُوج الذهب: عدىّ بن حاتم طايى بر معاويه وارد شد. معاويه به وى گفت: فرزندانت چه شدند؟

گفت: در ركاب على، كشته شدند.

معاويه گفت: على در حقّ تو انصاف نكرد؛ فرزندان تو را به كشتن داد و فرزندان خودش را باقى گذاشت.

عدى گفت: من در حقّ على انصاف نكردم؛ چون او كشته شده است و من پس از او زنده مانده‌ام.

معاويه گفت: قطره‌اى از خون عثمان باقى مانده است كه جز خون شريفى از شريفانِ يمن، آن را از بين نمى‌برد.

عدى گفت: سوگند به خدا، قلب‌هايمان كه با آن تو را دشمن مى‌داشتيم، هنوز در سينه‌هايمان است و شمشيرهايمان كه با آنها با تو جنگيديم، بر دوشمان است. اگر به اندازه نيم وجبْ عليه ما به نيرنگْ نزديك شوى، به اندازه يك وجب به شر عليه تو پيش خواهيم آمد. بريده شدن گلو و خِرخِر كردنِ [گلوى بُريده‌مان‌] در هنگام مرگ، براى ما از شنيدن بدگويى نسبت به على، آسان‌تر است.