دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧٥ - ٦/ ٣ ابو بكر بن ابى قحافه

بر خودشان نيست و جز بيعت خدا را نشكستند. قدرت خدا، برتر از قدرت آنان است.

دست و زبان ما انصاريان با توست؛ دست‌هايمان براى كسانى كه هستند و زبانمان براى كسانى كه نيستند.

٦/ ٣

ابو بكر بن ابى قُحافه‌

٣٧٧١. السنن الكبرى به نقل از ابو بكر: على بن ابى طالب، عترتِ پيامبر خداست.

٣٧٧٢. تاريخ اصفهان به نقل از جابر: نزد پيامبر ٦ بودم و ابو بكر و عمر هم نزد وى بودند. پيامبر ٦ به على ٧ فرمود: «پروردگارا! آن كه وى را دوست مى‌دارد، دوست بدار، و آن كه او را دشمن مى‌دارد، دشمن بدار. آن كه او را يارى مى‌كند، يارى كن، و آن كه وى را تنها مى‌گذارد، تنهايش بگذار».

ابو بكر به عمر گفت: سوگند به خدا، اين تمامت فضيلت است.

٣٧٧٣. تاريخ دمشق به نقل از شعبى: ابو بكر، نشسته بود كه على بن ابى طالب ٧ از دور پيدا شد. ابو بكر وقتى او را ديد، گفت: كسى كه نگاه به بامنزلت‌ترينِ مردم، نزديك‌ترينِ آنان [به پيامبر ٦‌]، با وقارترينِ آنان، و پُر بهره‌ترين آنان از پيامبر خدا شادمانش مى‌كند، بايد به اين كه مى‌آيد، بنگرد.