دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤٣ - ٤/ ٦ امام جعفر صادق

فرمود: «آيا برايت شرح دهم يا كلّى بگويم؟».

گفتم: كلّى بگو.

فرمود: «على ٧، باب هدايت است. آن كه بر او پيشى گيرد، كافر است، و آن كه از او بازمانَد، كافر است».

گفتم: بيشتر برايم بگو.

فرمود: «روز رستاخيز كه شد، در سمت راست عرش، منبرى نصب خواهد شد كه ٢٤ پلّه خواهد داشت. على ٧ خواهد آمد و در دستش پرچم [حمد] است. بر آن منبر بالا خواهد رفت و بر آن خواهد نشست و مردم بر وى عرضه خواهند شد. هر كس را تأييد كند، وارد بهشت مى‌شود، و هر كس را رد كند، به دوزخ در خواهد آمد».

گفتم: در اين باره در قرآن، چيزى يافت مى‌شود؟

فرمود: «آرى، آنچه كه در اين آيه مى‌گويد: «به زودى خدا و پيامبر ٦ و مؤمنان، در كردار شما خواهند نگريست». سوگند به خدا، مراد [از مؤمنان‌]، على بن ابى طالب ٧ است».

٣٧٣٢. امام صادق ٧ در دعاى‌روز غدير: امير مؤمنان، على بن ابى طالب ٧، بنده خدا، برادر پيامبر خدا، صدّيق اكبر، حجّت بر بندگان خدا (كه به او پيامبر و دين حق و روش خدا تأييد شد)، نشانه دين خدا، گنجينه دانش او، مخزن غيب خدا، محلّ راز خدا، امين خدا بر بندگانش، و گواه او در ميان خلقش بود.

٣٧٣٣. شرح نهج البلاغة به نقل از زراره: به امام صادق ٧ گفته شد كه در اين‌جا مردمى هستند كه على ٧ را تنقيص مى‌كنند.

فرمود: «بى پدرها! به چه چيزى او را تنقيص مى‌كنند؟ آيا در او جاى ايراد وجود دارد؟! سوگند به خدا كه هيچ‌گاه، دو كارِ مورد طاعت خدا براى على ٧ پيش نيامد، جز آن كه سخت‌ترين و شديدترينِ آن دو را بر خودش، انجام داد. به گونه‌اى عبادت مى‌كرد كه گويى بين بهشت و دوزخ، ايستاده است، به پاداش اين گروه نگاه مى‌كرد و براى آن انجام مى‌داد و به عِقاب آن گروه نگاه مى‌كرد و براى [دورى از] آن انجام مى‌داد؛ و هرگاه به نماز مى‌ايستاد و مى‌گفت: «وَجَّهتُ وجهى؛ رويم را به سوى او (خدا) كردم»، رنگش تغيير مى‌كرد، به گونه‌اى كه در چهره‌اش نمايان مى‌شد.

و [در عمر خويش،] هزار بنده را از دستْ‌رنج خود، آزاد كرد كه براى هر كدام، عرق جبين ريخته و دستش متورّم شده بود. به وى مژده دادند كه چشمه‌اى در زمينش جوشيده است، چون‌