دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٩ - ٤/ ٦ امام جعفر صادق

مى‌خواست و آن را كوتاه مى‌كرد.

٣٧٢٣. امام صادق ٧ در وصف على ٧: سوگند به آن كه جانش را گرفت، تا هنگامى كه از دنيا رفت، هيچ‌گاه از حرام دنيا نخوردْ و سوگند به خدا، اگر دو كارِ مورد اطاعت خدا به وى عرضه مى‌شد، آن را كه بر جانش سخت‌تر بود، برمى‌گزيد. سوگند به خدا، در راه خداى عز و جل هزار برده را كه براى به دست آوردن آنها كار كرده بود، آزاد كرد. سوگند به خدا، پس از پيامبر خدا، هيچ كس جز او توان عبادت پيامبر خدا را نداشت. سوگند به خدا، هيچ‌گاه گرفتارى‌اى براى پيامبر خدا پيش نمى‌آمد، جز آن كه به خاطر اعتمادى كه [در رفع مشكل‌] به او داشت، او را مى‌فرستاد. و پيامبر خدا، او را با پرچمش براى مبارزه مى‌فرستاد و جبرئيل ٧ در سمت راست و ميكائيل ٧ در سمت چپ او مى‌جنگيدند و تا خداوند عز و جل پيروزش نمى‌ساخت، بر نمى‌گشت.

٣٧٢٤. امام صادق ٧ در ضمن زيارت امام على ٧: درود بر تو، اى وصىّ وصى‌ها! درود بر تو، اى تكيه‌گاه پرهيزگاران! درود بر تو، اى ولىّ ولى‌ها! درود بر تو، اى سرور شهيدان! درود بر تو، اى بزرگ‌ترين آيت خدا!

٣٧٢٥. امام صادق ٧ در هنگام زيارت قبر امام حسين ٧: پروردگارا! بر امير مؤمنان، بنده‌ات و برادر پيامبرت درود فرست؛ آن كه به دانشت او را برگزيدى و براى كسانى از بندگانت كه خواستى، راهنما قرارش دادى، و بر كسى كه به رسالتت برگزيدى، دليلْ قرارش دادى و طبق عدالت تو قضاوت مى‌كند، و در حكم تو در بين بندگانت داورى مى‌كند، و مسلّط بر همه آنهاست. درود و رحمت و بركات خدا بر او باد!

٣٧٢٦. امام صادق ٧ در زيارت على ٧: درود بر ترازوى اعمال، و دگرگون‌كننده احوال، و شمشير خداى ذوالجلال.