دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤١ - ٢/ ١ ٢ من و على

كه از آب، بشرى آفريد و او را [داراى خويشاوندىِ‌] نَسَبى و دامادى قرار داد، و پروردگار تو همواره تواناست».

٣١٦٩. امام على ٧: براى حضور نزد پيامبر ٦ در يكى از خانه‌هايش بر او وارد شدم. از وى اجازه خواستم و اجازه داد. وقتى وارد شدم، به من فرمود: «... اى على! آن كه نسبت به تو پايدارى ورزد، مانند كسى است كه با من همراهى نموده است و جدا شونده از تو، از من جدا شده است. اى على! دروغ مى‌گويد كسى كه مى‌پندارد مرا دوست دارد، در حالى كه تو را دشمن مى‌دارد؛ چون خداوند متعال، مرا و تو را از يك نور آفريده است».

٢/٢-١

من و على ٨ از يك درختيم‌

٣١٧٠. پيامبر خدا ٦: مردم، از درخت‌هاى گوناگون‌اند و من و على، از يك درختيم.

٣١٧١. پيامبر خدا ٦: من و على، از يك درختيم و مردم، از درخت‌هاى گوناگون‌اند.

٣١٧٢. المستدرك على الصحيحين به نقل از جابر بن عبد اللّه: از پيامبر ٦ شنيدم كه به على ٧ مى‌فرمود: «اى على! مردم از درخت‌هاى گوناگون‌اند و من و تو از يك درختيم».

آن گاه پيامبر خدا، اين آيه را خواند: «و باغ‌هايى از انگور و كشتزارها و درختان خرما، چه از يك ريشه و چه از غير يك ريشه كه با يك آب، سيراب مى‌شوند».