دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٩ - ٣/ ٦ فضيلتهاى پراكنده

٣٦٧٤. امام على ٧: من پيشواى مردم و وصىّ بهترينِ آفريدگانم و همسر سرورِ زنان امّت و پدر خاندان پاك امامانِ هدايتم. من، برادر پيامبر خدا، وصىّ او، ولىّ او، وزير او، يار او، برگزيده او، دوست او و همراه اويم. من، امير مؤمنان و رهبر سپيدرويان و سيّد اوصيايم. جنگ با من، جنگ با خدا، و صلح با من، صلح با خداست. پيروى از من، پيروى از خداست و ولايت من، ولايت خداست. پيروان من، اولياى خدا و ياران من، ياران خدايند.

٣٦٧٥. امام على ٧: من سرور وصى‌ها، و وصىّ سرورِ پيامبرانم. من پيشواى مسلمانان، رهبر پرهيزگاران، مولاى مؤمنان و شوهر سرور زنان جهانم. من انگشترىْ به دست راست كننده و جبين بر خاكْ ساينده‌ام. من همانم كه دو بار هجرت و دو بار بيعت كردم. من صاحب بَدر و حُنينم. منم كسى كه با دو شمشير جنگيد و سوار بر دو اسب، يورش برد.

من وارث دانش پيشينيان، و بعد از انبيا و محمّد بن عبد اللّه (خاتم پيامبران)، حجّت خدا بر جهانيانم. دوستداران من، رحمت‌شده، و دشمنانم، نفرين‌شده‌اند. دوست من، پيامبر خدا، بسيار به من مى‌فرمود: «اى على! دوست داشتن تو، تقوا و ايمان است و دشمن داشتن تو، كفر و نفاق است. من خانه حكمتم و تو كليد آنى، و آن كه مى‌پندارد مرا دوست دارد، در حالى كه تو را دشمن مى‌دارد، دروغ مى‌گويد».

٣٦٧٦. امام على ٧: من جانشين پيامبر خدا، وزير و وارث اويم. من، برادر پيامبرخدا، وصى و دوست اويم. من، برگزيده و همدم پيامبر خدايم. من، پسرعموى پيامبر خدا، شوهر دخترش و پدر فرزندان اويم. من سرور وصى‌ها و وصىّ سرور پيامبرانم. من‌