دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٣ - ٥ دفاع از خود در برابر هجوم گسترده تبليغاتى

اين نكته و امثال آن، راز سخن گفتن على ٧ از خودش را مى‌نمايانَد. به عبارت ديگر، در اين موارد، على بن ابى طالب از «امام على ٧» سخن مى‌گويد؛ از شايسته‌ترين انسانى كه بايد زمام امور را به دست بگيرد.

٥. دفاع از خود در برابر هجوم گسترده تبليغاتى‌

با اين حال، مهم‌تر از همه آنچه كه به عنوان دليل براى انگيزه امير مؤمنان براى بيان فضايل و سخن گفتن از خويش ياد كرديم، فضايى بود كه در آن، امام ٧ از خود سخن گفت.

زندگى على ٧ واقعا شگفت‌انگيز است. روزگار وى انباشته از درس و تاريخش پُر از پند است. شخصيتى كه با درخشندگى و از فرازْ پرتوافشانى مى‌كند، مردى چنان استوار و پا برجا، مؤمنى كه ايمانش او را در مرتبه‌اى بس والا نشانده است و در برترى و جلالت، ستارگان نيز به پايش نمى‌رسند، و ... شخصيتى چون او كه در جايگاه همه اين بزرگى‌هاست، امّا فضايى آلوده به تبليغات ناروا او را فرا گرفته، بعد از رُبع قرنْ دورى از مركز قدرت، اكنون كه زمام امور را به دست گرفته، در نظر نسل جديدى كه به وى چشم دوخته‌اند، چگونه مى‌نمايد؟ و چه‌طور موقعيّت خود را در ذهن و فكر آنان به دست مى‌آورد؟ پرسش اصلى اين است.

مطالعه زندگى سراسر نور و تلاش و حركت على ٧ نشان مى‌دهد كه وى با همه درخشندگى‌اى كه در روزگار پيامبر اكرم در جنگ‌هاى بزرگ و پيروزى‌هاى درخشان داشت، هرگز از خويش چيزى نگفت؛ امّا پس از آن كه پيامبر اكرم به رفيق اعلا پيوست، در همان روزهاى آغازين كه شاهد دگرگونى حاكميت و چرخش زندگى سياسى از اصول خود بود، به بيان سابقه درخشان خويش در اسلام پرداخت و در هر جا از حقّ خود سخن گفت تا احقاق حق كند و حقيقت را بنماياند و از پايگاه امامت دفاع كند.

افسوس كه تلاش على ٧ نتيجه‌اى نداد و خلافت، جز در موارد استثنايى و