دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٣ - ٢/ ٦ ٢ پرچمدار من

٣٤٨٨. پيامبر خدا ٦ به على ٧: تو با منى و پرچم حمد با ما و در دست توست، و تو پيشاپيش من، آن را مى‌بَرى و به خاطر آن، بر اوّلين و آخرين، پيشى مى‌گيرى.

٣٤٨٩. پيامبر خدا ٦ در توصيف على ٧: پرچم من در روز قيامت با اوست و زير اين پرچم، آدم ٧ و همه فرزندان آدم قرار دارند.

٣٤٩٠. پيامبر خدا ٦: در روز قيامت، براى اين امّت، پرچم‌هايى برافراشته مى‌شود. اوّلينِ پرچم‌ها، پرچم بزرگ من است كه به دست على بن ابى طالب است و همه مردم، در زير اين پرچم‌اند و آواز دهنده‌اى آواز مى‌دهد: برترى اين است، اى پسر ابو طالب!

٣٤٩١. پيامبر خدا ٦: وقتى قيامت شد، جبرئيل پرچم حمد را در دست گرفته، به نزد من خواهد آمد. اين پرچم، هفتاد تكّه خواهد داشت كه هر تكّه آن، گسترده‌تر از خورشيد و ماه است. آن را به من خواهد داد و من آن را خواهم گرفت و به على بن ابى‌طالب خواهم داد.

٣٤٩٢. فضائل الصحابة، ابن حنبل به نقل از محدوج بن زيد: پيامبر خدا بين مسلمانان، پيمان برادرى بست و آن‌گاه فرمود: «اى على! تو برادر منى. جايگاه تو نسبت به من، جايگاه هارون نسبت به موسى ٧ است، جز آن‌كه پس از من پيامبرى نيست. اى على! آيا مى‌دانى اوّلين كسى كه در روز قيامت فراخوانده شود، منم. من از سمت راست عرش، از سايه آن برخواهم خاست و با حريرى سبز از