دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩ - د على

پيامبر ٦ على ٧ را گنجورِ دانش خويش و وارث معارف و رازدان آگاهى‌هاى ناپيدا و كانِ تمامى علوم خود و كسى كه نُه دهم از تمامت دانش بشرى نزد اوست، معرّفى كرده‌است و بر اين حقيقت، تأكيد كرده‌است كه راه وصول به گستره دانش وآگاهى‌هاى محمّدى، تنها وتنها از جانب على ٧ است، و اوست كه بر تمام كتاب‌هاى آسمانى و آموزه‌هاى آنها چونان قرآن و آموزه‌هاى آن، آگاه است و در آگاهى به حقايق و ژرفناى قرآن، برترين و داناترين است.

چنين است كه على در گستره زمين ودرازناى زمان، تنها كسى است كه «پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد» را بر زبان آورد، وابن عبّاس در پاسخ كسى كه او را با على ٧ سنجيده بود، از اين سنجش، خشمگين شد وگفت: دانش من نسبت به دانش على ٧، و بلكه دانش همه ياران پيامبر نسبت به دانش على ٧، چون قطره‌اى در [برابر] هفت درياست.[١]

د على ٧ از نظر اعتقادى‌

او كه از خُردسالى بر دامن پيامبر ٦ قرار گرفت و لحظه‌هاى زندگانى‌اش با لحظه‌هاى زندگى پيامبر خدا درآميخت و پيام ربّانى وحى را شنيده، سزامند است كه از منظر پيامبر ٦ كسى باشد كه «هرگز وحتى يك لحظه جانش به كفر، آلوده نشد» واز ميان مردان، آغازين ايمان آورنده به پيامبر ٦ باشد و از چشم‌انداز ايمان، در ستيغ شهود قلبى قرار گيرد و پيامبر ٦ خطاب به اين جان منوّر خويش بگويد:

تو آنچه را كه من مى‌شنوم، مى‌شنوى و آنچه را كه من مى‌بينم، مى‌بينى.

و چونان گواهى بر استوارى، ژرفايى و گستردگىِ ايمانش بفرمايد:

ايمان با گوشت و خون تو عجين است، چنان كه با گوشت و خون من عجين است.[٢]

[١] ر. ك: ج ١٠ ص ٤٧٣( دانش‌هاى امام على).

[٢] ر. ك: ج ٩ ص ٤٣٧( ايمان با گوشت و خونش عجين شده).