دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٣ - ٢/ ٤ ٢٧ هر كه با راه او مخالفت كند، گمراه شود

٣٤١٢. پيامبر خدا ٦ به على ٧: اگر تو نبودى، بعد از من، مؤمنان شناخته نمى‌شدند.

٣٤١٣. پيامبر خدا ٦ به على ٧: اگر تو نبودى، منافقان از مؤمنانْ تشخيص داده نمى‌شدند.

٣٤١٤. كفاية الأثر به نقل از عمّار بن ياسر: خدمت پيامبر خدا رسيدم و به وى گفتم: اى پيامبر خدا! درود خدا بر تو باد! على، در راه خدا آن گونه كه بايد، مبارزه كرد.

پيامبر ٦ فرمود: «چون او از من است و من از اويم. وارث دانش من، پرداخت كننده وام‌هايم، به جاى آورنده تعهّدات من و جانشين [من‌] بعد از من است، و اگر او نبود، مؤمنِ خالص شناخته نمى‌شد».

٢/٢٧-٤

هر كه با راه او مخالفت كند، گم‌راه شود

٣٤١٥. پيامبر خدا ٦: اى على! تو آزمايش شونده هستى و به‌وسيله تو آزمايش خواهد شد. تو هدايتگر كسانى هستى كه پيروى‌ات مى‌كنند. آن كه با راه تو مخالفت كند، تا روز قيامت، گم‌راه خواهد شد.

٣٤١٦. پيامبر خدا ٦: تا آن‌گاه كه در دوستى على هستيد، گم‌راه نمى‌شويد و هلاك نمى‌گرديد؛ و اگر با او مخالفت كنيد، خطاها و هواهاى نفسانى، شما را به گم‌راهى مى‌كشانند. از عهده الهى، پروا داشته باشيد، كه همانا عهده خدا على بن ابى طالب است.

٣٤١٧. امام باقر ٧ به نقل از زيد بن ارقم: نزد پيامبر ٦ نشسته بوديم كه فرمود: «آيا مى‌خواهيد شما را به كسى راهنمايى كنم كه اگر از او راه جوييد، هيچ‌گاه گم‌راه نشويد و به هلاكت نيفتيد؟».

گفتند: آرى، اى پيامبر خدا!