گلشن اسرار - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٩ - مقدّمه شارح

سعۀ صدر در مقابل جمود و تنگ چشمِی؛ و غبطه به جاِی حسد؛ و استوارِیِ در قطع و ِیقِین به جاِی هِیاهو و درشت‌خوئِی؛ و تصحِیح خطاء به جاِی پاِیدارِی در بطلان و باتلاق جهل و جمود؛ و ادبِ در گفتار به جاِی بِی‌حِیائِی و بِی‌پرواِیِی؛ و متانت در کردار به جاِی لا‌اُبالِی‌گرِی؛ و احترام به بزرگان به جاِی هتّاکِی و گستاخِی، قرار داده شده است.

شِیوۀ برخورد اولِیاِی دِین با مخالفِین حتِّی معاندِین بهترِین و گوِیا‌ترِین شاهدِ صدق مدّعاست. در اِین مکتب، مِیزان و معِیار در سنجش معِیارها و موازِین، انطباق با واقع و نفس الأمر است و هر وسِیله و واسطه‌اِی که بتواند از عهدۀ اِین مهم برآِید قطعاً و علماً و منطقاً مُجاز و مُمضا خواهد بود و بر اِین اساس؛ مبانِی شرع و شهودِ اهل کشف و براهِین عقل و دستاورد‌هاِی علوم تجربِی که به مرتبۀ قطعِی و ضرورِی رسِیده است در ِیک راستا و منهج و مسِیر، تشکّل مِی‌ِیابند و همدِیگر را تأِیِید و تسدِید مِی‌نماِیند.

در اِین راستا بنده در نظر داشتم که با تدوِین و تألِیف جامعِی که حاوِی مبانِی و دستاورد‌هاِی علوم الهِی و متون انسانِی بوده باشد با استفاده از شِیوۀ صدرالمتألّهِین ـرضوان الله علِیه ـ در کتاب ارزشمند اسفار؛ به اِین مهم بپردازم. بدِین جهت اخلاّء فضلاء، متن مباحثات حقِیر در اسفار را پِیاده نموده و براِی تسهِیل در اِین امر به تهذِیب و اصلاح آن پرداختند ولِی شواغل مختلف و صَرف اوقات در مسائل و تألِیفات ضرورِیِ دِیگر، ما را از وصول به خواست و آرزوِی مأمول مانع گردِید و احساس کردم شاِید براِی چند سال بعد نِیز توفِیق پرداختن به اِین مسأله را نداشته باشم. بنابراِین حسب الأمر دوستان، قرار بر اِین شد که همِین مطالبِ پِیاده شدۀ صوتِی را با مختصر تغِیِیر و اصلاحِی در اختِیار اهل فضل و دراِیت بگذارِیم و به عنوان مقدّمۀ براِی وصول به نقطه مطلوب در نظر بگِیرِیم. بدِین لحاظ تذکّر دو نکته ضرورِی مِی‌نماِید: