گلشن اسرار - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٧ - مقدّمه شارح

بسم الله الرّحمن الرّحِیم

ستاِیش و ثناِی بِی‌حساب حضرت ربّ الأرباب را سزاست که توفِیق فِیض به مراتب شهود و شناخت حقِیقت و کُنه وجود را رفِیق طرِیق بنِی‌آدم نمود. و صلوات و درود اولِی‌الألباب را به محضر حامل لواء حمد و پاسدار مکتب معرفت و تجرّد، محمّد بن عبدالله و اوصِیاِی بر حقش علِیهم الصّلاة و‌ السّلام، اختصاص فرمود. و شاهراه وصول به کُنه ذاتش را در متابعت از فرامِین لواداران وحِی و حاملان پرچم توحِید به روِی انسان‌ها باز گشود و جمِیع مراتب علمِی و منازل عِینِی وجود بشر را با براهِین متقنه و انوار ساطعۀ کشف و شهود استِیعاب نمود و با دو بال عقل و ضمِیر، جهات استعدادِیّۀ نفس آدمِی را به فعلِیّت محضه مبدّل و متحوّل ساخت.

بارِی حقِیر پس از مراجعت به قم از ارض اقدس، در سال هزار و چهارصد و سِیزده هجرِی قمرِی و اشتغال به مباحثات حوزوِی از فلسفه و فقه و اصول، مباحث فلسفِی و حکمت الهِی را از حکمت منظومه مرحوم سبزوارِی ـ قدّس سرّه ـ (که حقاً از حکماِی متقن و به رمز و راز رسِیدۀ مبانِی حکمِی بوده است)، شروع نمودم گرچه سال‌ها در ارض اقدس به مباحثه حکمت سبزوارِی اشتغال داشتم ولِی جذّابِیّت مطالب کتاب و اختصار در تأدِیۀ مراد و لحن، و کِیفِیت القاء مسائل که شِیوه خاص خود مرحوم حاجِی بوده و سابقۀ در تألِیف اِین‌گونه مطالب نبوده است