گلشن اسرار - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٢٥ - توسّل ملاصدرا به ائمه علِیهم السّلام براِی درِیافت حکمت
نفسک عن هواها، ف (قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا * وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا)،[١] واستحکم أوّلًا أساس المعرفة و الحکمة «اساس معرفت را مستحکم بگردان» ثم ارق ذراها «بعد به آن ذروه و آخرِین مرتبه، ترقِی کن» وإلاّ کنت ممن أتِی الله بنِیانهم من القواعد «از آنجائِی که خداوند بنِیان اِینها را از اساس و رِیشه اصلاً برمِیکند و مِیبرد» فخرّ علِیهم السقف «سقف روِی سر اِینها مِیآِید» إذ أتاها «آن وقتِی که امر خدا مِیآِید» و لا تشتغل بترّهات عوام الصوفِیة من الجهلة «به آن چِیزهاِی که خلاف شرع و خلاف دِین است مشغول مشو» و لا ترکن إلِی أقاوِیل المتفلسفة جملة «و به آن گفتارهاِی خلافِ دِین و غِیرمنقول و غِیرمعقولِی که بعضِی از متفلسفه مِیگوِیند و توجِیهاتِی که آنها مِیکنند هم فرِیفته نشو و سکون پِیدا نکن» فإنها فتنة مضلة «ِیعنِی از هر دو دستۀ آنهاِیِی که مدعِی شهودند و مدعِی عقلند، هر دوِی اِینها مخالفند» فقط باِید به ائمه علِیهم السّلام پرداخت و فقط از آنها گرفت، و به کسِی دِیگر نباِید توجه کرد وللأقدام عن جادة الصواب مزلّة «اِینها قدمها را از جادۀ صواب، لغزش مِیدهند» وهم الذِین اذا (جَاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَرِحُوا بِمَا عِنْدَهُمْ مِنَ الْعِلْمِ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ)[٢] «اِینها همانها هستند وقتِی که رسل مِیآِیند مِیگوِیند ما عالِم هستِیم» وقانا الله و إِیاک شر هاتِین الطائفتِین و لا جمع بِیننا و بِینهم طرفة عِین «[خداوند ما و شما را از شر اِین دو طائفه حفظ کند و بِین ما و اِینها ِیک چشم به هم زدن جمع نکند].»
[١]ـ سوره الشّمس (٩١) آِیه ٩ و ١٠.
[٢]ـ سوره الغافر (٤٠) آِیه ٨٣.