ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢ - مقدمه مترجمان
آن بزرگوار دانست [١]، پس از حمد و ستايش حَق جَلّ وَ عَلا درود بىپايان آفريدگار جهان و كليّه فرشتگان و تمام مؤمنان [٢] به روان پاك و مطهّر پيامبر رحمت و منبع عظيم اخلاق و فضيلت [٣] كه براى ارشاد و هدايت گمراهان سرچشمه مهر و عاطفه بود، و براى تحقّق اين هدف تا بدان حدّ، جانمايه عمر مىنهاد كه خدايش از روى محبّت فرمود: «قرآن را نه به اين منظور كه تو خود را بزحمت افكنى، نازل كرديم [٤]». تحيّت بى حدّ و حصر ما نثار روان پاك عترت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله باد، كه به صريح كلام رسول (ص) به عنوان ثقل اصغر، عدل ثقل اكبر (قرآن) قرار گرفتند، تا همواره در طول زمان راهنماى خلق باشند و هرگز از يكديگر جدا نشوند، تا در جهان آخرت بر لب حوض كوثر بر پيامبر حق (ص) وارد شوند [٥].
عترتى كه خداوند متعال، به منظور استمرار هدايت و ارشاد انسانها، اجر و مزد رسالت رسول اكرم (ص) را در قرآن دوستى آنها مقرر فرموده است [٦].
خاصّه از ميان عترت، درود بىپايان، بر روان مطهّر و نازنين سيّد الأوصياء ابو السبطين قائد الغرّ المحجّلين، يعسوب الدين مولانا امير المؤمنين عليه السّلام، كه به نصّ قرآن كريم به منزله نفس مقدّس رسول اللّه (ص) معرّفى [٧] شده و
[١] قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ (سوره آل عمران، آيه ٣١)
[٢] إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً (سوره احزاب، آيه ٥٦)
[٣] وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ (سوره قلم، آيه ٤)
[٤] طه، ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى (سوره طه، آيه ٢- ١)
[٥] قالَ رَسُولَ اللَّه صَلّى اللَّه عَلَيه و آلِه انّى تارِكٌّ فيكُم الِثقْلَين، كِتابَ اللَّهِ وَ عِترتى اهل بَيْتى ما انْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِما لَن تضِلُّوا ابداً وَ انَّهمَا لَنْ يَفتَرقا حتّى يَرِدا عَلَىَّ الحَوضِ. مرحوم سيّد هاشم بحرينى در كتاب نفيس غاية المرام اين حديث را با سى و نه سند از دانشمندان اهل سنّت و هشتاد سند از شيعه نقل كرده است.
[٦] ... ذلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا. (سوره شورى، آيه ٢٣)
[٧] فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ ... (سوره آل عمران، آيه ٦٠)