ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢٤ - مقدمه مترجمان

- امير المؤمنين (ع) و شرح كبير نهج البلاغه كه آخرين بار در سال ١٣٨٤ ه. ق.

مؤسّسه النصر از روى نسخه مصر در پنج جلد چاپ كرده و در كتابخانه‌هاى ايران نسخه‌هاى خطى آن نيز موجود است‌ [١].

دانشمند محترم آقاى خاتمى كه به عنوان مقدّمه ناشر، چهارده صفحه در آغاز جلد اوّل آخرين چاپ، چاپ مؤسّسه النّصر تهران، نوشته است تأليفات ديگرى براى ابن ميثم به شرح زير نام مى‌برد:

١- آداب البحث.

٢- استقصاء النظر فى امامة الأئمّة الاثنى عشر.

٣- البحر الخضّم.

٤- تجريد البلاغه، روايت شده است كه اين كتاب را براى نظام الدين ابى منصور محمّد جوينى تأليف كرده است.

٥- شرح الإشارات كه اصل آن نوشته استادش على بن سليمان بحرانى است.

٦- قواعد المرام، فقيه شهيد امام احمد علىّ عاملى تصريح كرده است كه آن را در نزد سيّد جعفر موسوى كركى عاملى خوانده و مدعى است كه آن، در علم كلام كتاب جامعى است‌ [٢].

٧- النّجاة فى القيامة فى تحقيق أمر الإمامة استاد بزرگوارش علىّ بن محمّد بن حسن بن شهيد در كتاب خود درّ المنثور از آن نام برده و مطالبى از آن را در كتاب خود نقل كرده است.

شيخ سليمان بن عبد اللّه در رساله‌اش السّلافة البهيّة، كتاب الاستغاثة را از تأليفات ابن ميثم دانسته است، ولى بعضى از نويسندگان در نسبت اين كتاب به ابن ميثم ترديد كرده‌اند [٣].

در ميان كتابهاى ياد شده، شرح كبير نهج البلاغه از اهميّت خاصّى برخوردار است و چنان كه از مقدّمه خود شارح صفحه چهار استفاده مى‌شود

[٢] مقدمه ناشر، شرح نهج البلاغه، ص ٩- ٨.

[٣] همان مأخذ.