ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢٢٦ - خطبه سيد رضى

ب- وظايفى كه به دست آن جناب براى مردم مقرر شده است نسبت به وظايف مشروعى كه به وسيله انبياى سابق براى مردم مقرر شده، ساده‌ترين و سبك‌ترين وظيفه‌هاست. و بدين جهت آن حضرت فرموده است: «با ديانت سهل و آسان مبعوث شدم». و اين سادگى وظيفه، عنايتى است از خدا و رحمتى است كه به دست آن جناب به امّت رسيده است.

ج- در جاى خود ثابت شده است كه خداوند گناهكاران امّت آن حضرت را مى‌آمرزد و به سبب شفاعت آن بزرگوار مشمول رحمت حق مى‌شوند.

د- پيامبر (ص) بر بسيارى از دشمنان خود مانند يهود و نصارا و مجوس، با امان دادن آنها و قبول جزيه از ايشان، رحمت آورد. و فرمود: «هر كه آنان را اذيّت كند مرا اذيّت كرده است و خداوند جزيه را از انبياى پيش از آن حضرت نپذيرفت».

ه- پيامبر از خداوند تعالى تقاضا كرد كه بعد از او عذاب استيصال را از امّتش بر طرف فرمايد، و تقاضاى دفع عذاب رحمت است.

و- خداوند تعالى در شريعت آن حضرت رخصت (مهلت از عذاب) را به خاطر سبك شدن بار عذاب و ترحّم بر امّت پيغمبر مقرر فرموده است.

دوّم- پيامبر را به صفت امام پيشوايان توصيف كرده است. به دو دليل امامت بر پيامبر (ص) صدق مى‌كند:

الف- امام در حقيقت همان رئيسى است كه در افعال و اقوال به او اقتدا مى‌شود، و از انبيا (ع) سزاوارترين مردم بر اين امر مى‌باشند، زيرا آنها پيشواى مردمند.

ب- به دليل سخن حق تعالى در باره ابراهيم (ع) كه فرمود: وَ إِذِ ابْتَلى‌ إِبْراهِيمَ‌ [١]. امّا اين كه آن حضرت امام امامان مى‌باشد به دليل گفتار خود آن‌