ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢٢٤ - خطبه سيد رضى

شكر نعمت را از دوستان خودم به عنوان جبران نعمتها پذيرفتم».

٢- سيّد رضى به دلايل زير حمد را پناه از بلا ذكر كرده است:

الف- سخن خداوند متعال كه فرموده است: وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ‌ [١].

خداوند متعال به كسانى كه كفران نعمت كرده‌اند وعده عذاب داده است، با وجودى كه از آنها حمد و شكر را خواسته و در موارد زيادى به آنها امر فرموده است. با در نظر گرفتن اين معناى آيه روشن مى‌شود كه شكر و حمد موجب نجات از عذاب اليم و بلاى بزرگ مى‌شود و با انجام حمد و شكر زمينه كفران از ميان مى‌رود.

ب- چنان كه در گذشته روشن شد ستايشگر از آن جهت كه ستايش مى‌كند مستحق رضوان خداست، و مستحق رضوان خدا از عذاب او رهايى مى‌يابد.

بنا بر اين حمد جايگاه مناسبى براى پناه گرفتن از عذاب و خشم خداست.

ج- سيّد رضى حمد را سبب ورود به بهشت دانسته است. توضيح اين مطلب به اين قرار است:

اوّل- حمد از كاملترين عبادات است و اين كه عبادت وسيله دخول بهشت مى‌باشد امرى روشن است.

دوم- روايت شده است كه روز قيامت پيامبر (ص) ندا مى‌كند كه حمد گويان به پا خيزند پس جمعيتى بر مى‌خيزند و براى آنها علمى افراشته مى‌شود و سپس داخل بهشت مى‌شوند. از حضرت سؤال شد حمد گويان كيانند؟ فرمود:

آنان كه در هر حال خدا را شكر مى‌كنند. پس از جانب خداوند امر مى‌شود كه حمد گويان وارد بهشت شوند.

د- سيّد رضى به دلايل زير حمد را موجب زيادتى احسان حق دانسته است:

اوّل- فرموده خداوند متعال: وَ إِذْ تَأَذَّنَ‌ [٢] در آيه خداوند متعال‌

[٢] سوره ابراهيم (١٤): آيه (٧): اگر شكر نعمت به جاى آوريد بر نعمت شما مى‌افزايم.