ترجمه شرح نهج البلاغه - ابن ميثم بحرانى ت محمدى مقدم و نوايى - الصفحة ٢٠٧ - مقام دوم - وقوع فعل خارق العاده به وسيله امام(ع)

روايت شده است كه آن حضرت فرمود: «در خيبر را كندم و آن را براى خود سپرى قرار داده و به جنگ پرداختم و پس از آن كه خداوند دشمن را خوار كرد در را براى ورود به دژ يهوديان بر روى خندق پل قرار دادم. و پس از خاتمه جنگ آن را به داخل خندق انداختم». مردى به آن حضرت عرض كرد: آيا سنگينى سنگ را احساس كردى؟ جواب داد: نه، مگر به اندازه سپرى كه در جنگها در دست داشتم.

روشن است كه اين كار از قدرت بدنى آن حضرت صادر نشده است گرنه افراد ديگرى كه به ظاهر از آن حضرت قويتر بودند بر انجام آن قادر بودند. به همين دليل است كه امام (ع) فرمود: «در خيبر را با قوّه بدنى بلند نكردم بلكه آن را با قدرت ربّانى كندم.» شعرا در اين باره اشعار فراوانى دارند و اين داستان در بين مردم مشهور و معروف است. براى ما بيان فضايل آن حضرت در اين جا همين مقدار كافى است. شما مى‌توانيد براى اطلاع بيشتر در باره معجزات انبيا و كرامت اوليا به كتابهايى كه در اين موضوع نوشته شده مراجعه كنيد.

بنى اميّه با تحريف و بر شمردن معايب و زشتيها، در پوشاندن فضايل و خاموش كردن نور آن حضرت كوشش كردند، تا آنجا كه بر همه منابر آن حضرت را دشنام دادند و از بيان روايتى كه فضايل آن حضرت را در بر داشته باشد جلوگيرى كردند، و مانع آن شدند كه كسى نام فرزندش را على بگذارد ولى همه اين كوششها براى پوشاندن فضايل آن حضرت نتيجه‌اى جز ظهور و آشكار شدن نورانيّت آن حضرت را در بر نداشت كه: يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا [١].

تولّد آن حضرت ١٣ سال قبل از آغاز دعوت پيامبر (ص) بود. برخى ١٢ سال و برخى ١٠ سال نيز گفته‌اند. در شب جمعه ١٣ روز از ماه رمضان باقى‌