ترجمه خصال شيخ صدوق - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٣٢ - ٩ - امير المؤمنين(ع) در يك مجلس باصحاب خود چهار صد در از دانش آموخت كه هر كدام براى دين و دنياى مسلمان صلاحيت دارند
٣٥٨- هر كس از شيعيان ما مرتكب گناهى شود نميرد تا ببلائى دچار شود كه كفاره گناهش گردد اين بلا در مالش باشد يا در فرزند يا در جانش تا بيگناه خدا را ملاقات كند اگر گناهى بر او باقى ماند جانش را بسختى گيرند.
٣٥٩- شيعه ما صديق و شهيد از دنيا رود زيرا امامت ما را تصديق كرده و براى خدا در راه ما دوستى و دشمنى كرده و بخدا و رسولش ايمان آورده خداى عز و جل (در سوره حديد آيه ١٩) فرمايد آنان كه بخدا و رسولانش و ايمان آورند هم آنان صديقان و شهيدان باشند نزد پروردگار خود مزد و نور خود را دريابند.
٣٦٠- بنى اسرائيل هفتاد و دو فرقه شدند و بزودى اين امت هفتاد و سه دسته شوند يكى از آنها در بهشت باشد.
٣٦١- هر كس سر ما را فاش كند خدا سختى آهن را باو بچشاند.
٣٦٢- فرزندان خود را روز هفتم ولادت آنها ختنه كنيد از سرما و گرما انديشه نكنيد.
٣٦٣- ختنه تن را پاكيزه كند ٣٦٤- زمين از شاش نبريده زارى كند.
٣٦٥- مستى چهار نوع است مستى شراب مستى مال مستى خواب مستى پادشاهى.
٣٦٦- چون كسى از شما بخوابد دستش را زير گونه راست نهد زيرا نمىداند كه بيدار مىشود يا نه.
٣٦٧- دوست دارم كه مؤمن در هر پانزده روز يك بار نوره بكشد.
٣٦٨- ماهى كمتر بخوريد زيرا گوشت بدن را آب ميكند و بلغم را ميافزايد و دل را سخت ميكند ٣٦٩- سر كشيدن شير شفاى هر دردى است جز مرگ ٣٧٠- انار را با پيه آن بخوريد كه معده را شستشو مىدهد.