ترجمه خصال شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٣١ - ٩ - امير المؤمنين(ع) در يك مجلس باصحاب خود چهار صد در از دانش آموخت كه هر كدام براى دين و دنياى مسلمان صلاحيت دارند

٣٤٩- چون از حمام بيرون شدى و برادر دينى تو بتو بگويد خوش باد حمام و گرمابه‌ات بگو «انعم اللَّه بالك» (آسوده خاطر باشيد) ٣٥٠- چون برادرت بتو گويد «حياك اللَّه بالسلام» در جوابش بگو انت «حياك اللَّه بالسلام و احلك دار المقام.

٣٥١- در راه نشاش و تغوط مكن.

٣٥٢- درخواست پس از مدح است اول خدا را مدح كنيد سپس حاجات خود را بخواهيد.

٣٥٣- اى كسى كه دعا ميكنى مطلب نامشروع و غير ممكن را مخواه.

٣٥٤- چون خواستيد كسى را براى پسرى تهنيت بگوئيد بگوئيد خداوند اين بخشش را بر تو مبارك كند و او را بجوانى برساند و برو احسانش را بتو روزى كند.

٣٥٥- چون برادر دينى تو از مكه برگشت ميان دو چشم او را به بوس و دهانش را ببوس كه با آن حجر الاسودى را بوسيده كه رسول خدا ٦ آن را بوسيده است چشمش را ببوس كه با آن خانه خدا را ديده، پيشانى و رويش را ببوس و در مباركبادش بگوئيد خدا حجت را قبول كند و آن را منظور دارد و آنچه خرج كردى بتو عوض بدهد و اين را آخرين حجت قرار ندهد.

٣٥٦- از مردمان پست و بى‌آبرو بپرهيزيد كه از خدا نميترسند و كشندگان پيغمبران در ميان آنهاست و دشمنان ما از آنهايند.

٣٥٧- خدا توجهى بزمين كرد و ما را برگزيد و براى ما شيعيانى برگزيد كه ما را يارى كنند و در شادى ما شاد باشند و در غم ما غمناك و مال و جان خود را در راه ما بدهند آنها از ما باشند و بما ملحق شوند.