ترجمه خصال شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٢١ - ٩ - امير المؤمنين(ع) در يك مجلس باصحاب خود چهار صد در از دانش آموخت كه هر كدام براى دين و دنياى مسلمان صلاحيت دارند

٢٤٧- تا نام خدا نبرد وضوء نسازد.

٢٤٨- پيش از آنكه دست بآب زند بگويد بسم اللَّه و باللَّه اللهم اجعلنى من التوابين و اجعلنى من المتطهرين و چون از وضوء فارغ شد بگويد اشهد ان لا اله الا اللَّه وحده لا شريك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله ٦ تا مستحق آمرزش شود.

٢٤٩- هر كس با معرفت نماز بخواند آمرزيده شود.

٢٥٠- كسى در وقت نماز فريضه نماز نافله نخواند مگر عذرى داشته باشد نافله را پس از نماز فريضه در صورت امكان قضا كند خدا فرموده آن كسانى كه دائم در نمازند يعنى آنچه شب از آنها فوت شود در روز قضا كنند و آنچه روز از آن‌ها فوت شود در شب قضا كنند.

٢٥١- در وقت فريضه قضاى نافله نخوانند نخست فريضه را بخوان سپس هر چه خواهى نماز بخوان ٢٥٢- نماز در مكه و مدينه برابر هزار نماز است و يك درهم در حج صرف كردن برابر هزار درهم صدقه است.

٢٥٣- مرد در نماز خود بايد خشوع داشته باشد زيرا هر كس دلش ترس از خدا دارد اعضايش هم ترس دارند با هيچ چيز در نماز بازى مكن.

٢٥٤- قنوت نماز جمعه پيش از ركوع است، در ركعت اول نماز جمعه سوره حمد و جمعه خوانده شود و در دوم حمد و منافقون.

٢٥٥- در هر دو ركعت بعد از سجده بايد بنشينيد تا اعضاى شما بجا افتد سپس برخيزيد روش ما چنين است:

٢٥٦- چون يكى از شما از نماز برخيزد دستش را بسينه‌اش برگرداند چون برابر خداى جل جلاله بايستيد سينه را پيش داريد و راست بايستيد و خم نباشيد و چون يكى از شما از نماز فارغ شد دستها بسوى آسمان بلند كند و دعا نمايد.

عبد اللَّه بن سبا عرض كرد يا امير المؤمنين مگر خدا در هر جا نيست؟ فرمود چرا عرض كرد پس‌