ترجمه خصال شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٠٤ - ٩ - امير المؤمنين(ع) در يك مجلس باصحاب خود چهار صد در از دانش آموخت كه هر كدام براى دين و دنياى مسلمان صلاحيت دارند

٥١- زبان خود را نگهداريد و سلام كنيد ٥٢- انجام وظيفه را غنيمت شماريد.

٥٣- امانت را بصاحبانش رد كنيد اگر چه كشنده اولاد پيغمبران باشند.

٥٤- چون در بازار رفتيد ذكر خدا را بسيار بگوئيد و چون مردم بخود مشغولند شما بياد خدا باشيد كه كفاره گناهان و فزونى حسنات شماست و در زمره غافلين نوشته نشويد.

٥٥- چون ماه رمضان رسيد بنده خدا نبايد سفر كند زيرا خدا فرمود هر كس ماه رمضان را درك كرد بايد روزه بگيرد.

٥٦- در ميخوارى و مسح بر موزه تقيه روا نيست.

٥٧- مبادا در باره ما غلو كنيد، بگوئيد ما بندگانى پرورده خدائيم و در فضيلت ما هر چه خواهيد بگوئيد ٥٨- هر كه ما را دوست دارد كارهاى ما را بكند و از ورع يارى خواهد كه ورع بهترين كمك كار است در امور دنيا و آخرت.

٥٩- با عيب‌كنندگان ما همنشينى نكنيد و پيش دشمنان ما مدح ما را نكنيد و دوستى ما را آشكار ننمائيد تا نزد پادشاهتان خود را خوار كنيد.

٦٠- راستى را از دست ندهيد كه نجات بخش است.

٦١- در آنچه نزد خداست رغبت كنيد ٦٢- طاعت خدا را بجوئيد.

٦٣- بر طاعت حق شكيبا باشيد ٦٤- چه اندازه زشت است كه مؤمن بى‌آبرو بهشت رود و در آنچه براى روز قيامت پيش داشتيد بخيال شفاعت ما نباشيد.

٦٥- در روز قيامت پيش دشمنان خود را رسوا نكنيد و نزد آن‌ها بطمع دنياى پست مقام بلند خود را نزد خدا تكذيب نكنيد.

٦٦- در موقع چشم داشت بدان چه در دست ديگران مى‌بينيد بدستور خدا صرف نظر كنيد مگر نشنيديد كه رسول خدا ٦ خبر داده آنچه پيش خداست بهتر و پاينده‌تر است، مژده‌اى كه از جانب خدا بمؤمن ميرسد چشمش روشن مى‌شود و لقاء خدا را دوست ميدارد.