ترجمه خصال شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٧٤ - ٣١ - هفتاد و سه خصلت در آداب زنان و احكام مخصوص آنان كه در آنها از مردان ممتازند

نيست (چون حيض و بكارت) گواهى آنها معتبر است.

زنها از وسط راه نروند و از دو كناره آن عبور كنند، روا نيست كه زنان در بالا خانه‌هاى مشرف براه منزل گيرند و نه نويسندگى بياموزند خوبست چرخ‌ريسى و سوره نور را ياد بگيرند و بد است كه سوره يوسف را ياد بگيرند.

چون زنى از دين برگشت او را توبه دهند اگر توبه پذيرفت كه بسيار خوب و اگر نپذيرفت او را تا هميشه زندانى كنند و مانند مرد از دين برگشته او را نكشند بلكه در زندان كارهاى سخت باو تحميل كنند و خوراك و آب را مگر باندازه قوت از وى دريغ دارند خوراك بد باو بدهند و جامه زبر به او بپوشانند و او را بزنند تا نماز بخواند و روزه بگيرد، جزيه بر زنان نيست.

چون هنگام زائيدن زن در رسد زنان بيكار را از خانه او بيرون كنند تا نخست بر عورت او ننگرند، زن حائض و جنب روا نيست كه هنگام تلقين نزد مرده باشد زيرا فرشتگان از او در آزار شوند براى زن حائض و جنب روا نيست كه مرده را در قبرش نهند چون زن از جاى خود برخاست تا جايش سرد نشده براى مرد روا نيست كه بر جاى او بنشيند.

جهاد زن اينست كه خوب شوهر دارى كند حق شوهر بر او از هر كس بزرگتر باشد، شوهر از همه كس سزاوارتر است كه بر جنازه او نماز بخواند، براى زن مسلمان روا نيست كه برابر زن يهودى يا نصرانى برهنه شود زيرا كه ممكن است براى شوهرهاى خود تعريف كنند، روا نيست عطر زند و از خانه خود بيرون شود، روا نيست كه خود را بمردان همانند كنند زيرا رسول خدا ٦ مردانى كه همانند زن شوند لعنت كرده و زنانى كه همانند مردان شوند لعنت فرموده، براى زن روا نيست كه‌