ترجمه خصال شيخ صدوق - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣١٥ - ٣ - در كسى كه پيش از خود در باره چهل تن از برادرانش دعا كند سپس در باره خود دعا كند
روزه عرفه و روز عاشوراء، شخص در همه اين ايام مختار است اگر خواست روزه بدارد و اگر خواست افطار كند
اما روزه اذن:
١- زن بدون اذن شوهرش روزه مستحبى نگيرد ٢- بنده بدون اذن آقاى خود روزه مستحبى نگيرد ٣- مهمان بدون اذن ميزبان خود روزه مستحبى نگيرد. رسول خدا ٦ فرمود هر كس مهمان ديگران است نبايد بدون اذن آنان روزه بدارد.
روزه تأديب:
١- بچهئى كه نزديك ببلوغ رسيده وادارش كنند روزه بگيرد تا ادب شود و عادت كند اين روزه تأديب است و واجب نيست:
٢- كسى كه اول صبح براى بيمارى يا علتى چون حيض مثلا بر حسب وظيفه افطار كرد در ماه رمضان سپس علتش برطرف شد و توانست روزه باشد بقيه روز را از راه ادب امساك كند ولى واجب نيست.
٣- هر گاه شخص در ماه رمضان صبح مسافر بود و افطار كرد و سپس بخانه خود رسيد باقى روز را از راه ادب امساك كند ولى واجب نيست،
اما روزه اباحه
در باره كسى است كه از روى فراموشى خورده يا نوشيده يا بدون تعمد قى كرده خدا در ماه رمضان اين را برايش مباح كرده و روزهاش كافى است و اما روزه در حال مرض و سفر در نزد عامه مورد اختلاف است جمعى گويند بايد روزه داشت و جمعى گويند نبايد روزه داشت و جمعى گويند مخير است خواهد روزه گيرد و خواهد افطار كند ولى ما ميگوئيم در هر دو حال بايد افطار كند و اگر در سفر يا در هر حال مرض روزه گيرد باز هم قضا بر او واجبست زيرا خداى عز و جل (در سوره بقره آيه ١٨٤) فرمايد هر كدام از شما مريض باشد يا در سفر باشد بر او لازمست بهمان شماره روزهاى ديگرى روزه گيرد.
٣- در كسى كه پيش از خود در باره چهل تن از برادرانش دعا كند سپس در باره خود دعا كند-
امام ششم ٧ فرمود هر كس چهل كس از برادرانش را در دعا بر خود مقدم دارد سپس در باره خود دعا كند دعايش در باره آنان و در باره خودش مستجاب گردد.