ترجمه خصال شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٩١ - ٣ - نوزده مسألهاى كه در موضوع طب امام ششم(ع) در مجلس منصور از طبيب هندى پرسيد و ندانست و خود آن حضرت پاسخ آنها را بيان فرمود

منى از محل خود كه در فقرات پشت است بكليه فرو ميريزد و كليه در اين حال چون كرم بسته و باز مى‌شود و بتدريج مانند گلوله‌اى كه از تير كمان پرت كنند آن را بمثانه ميكند.

تا شدن زانو را بسمت پشت سر قرار داد زيرا انسان بسمت پيش روى خود راه ميرود و بدين سبب حركات او معتدل مى‌شود و اگر چنين نبود در راه رفتن مى‌افتاد و پا را از سمت زير و دو جانب ميان باريك آفريد براى آنكه اگر همه يا بر زمين واقع ميشد چون سنگ آسيا سنگين ميشد سنگ آسيا چون بر سر گردى خود باشد يك كودك او را ميبرد و اگر برو بر زمين افتد مرد بزرگى بسختى ميتواند آن را جابجا كند.

هندى عرض كرد اين همه دانش را از كجا آوردى؟ فرمود از پدرانم دريافتم و آنها از رسول خدا، از جبرئيل، از پروردگار جهانيان دريافتند كه بزرگوار است و همه اجسام را آفريده و مصلحت آفرينش آنها را ميداند هندى عرضكرد راست فرمودى من شهادت ميدهم كه خدا يگانه است محمد فرستاده و بنده او است و شما اعلم اهل زمان خود هستيد.