تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٨٥ - فصل سوم تصريحات بزرگان شيعه
خواست؟ آيا مىپنداشت اثر كلام ايشان از اثر وحى الهى بيشتر است؟
خلاصه آنكه: فساد و بطلان اين قول ناروا و ديدگاه زشت واضحتر از آن است كه بر هر صاحب خردى مخفى بماند؛ جز آنكه مايه تأسف است كه اين فساد به رغم وجود علماى اسلام و پاسبانان شريعت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله دامنگير شده است.
اما بطلان كبرى از آنجا معلوم مىگردد كه بر فرض قبول بايد بگوييم كه آيات ديگرى نيز- غير از آيات الاحكام- به آفت آن گرفتار آمده است».[١]
٢٢. در پايان اين فصل يادآور مىشوم كه استادمان آيت اللّه خويى رحمه اللّه بحثى مفصل در خصوص مصونيت قرآن از احتمال هرگونه زيادى و كاستى آورده است، و نوشتار ما در اين زمينه از اثر ايشان سرمشق گرفته و از اين نظر، وامدار سبك ايشان است؛ به اين دليل عنوان بحث را از بيان ايشان برگرفتهايم كه پيوسته انديشههاى تابناك ايشان لبريز از خير و بركات بوده باشد.[٢]
بارى آنچه گفته شد اهم گفتار فرهيختگان نامى جهان تشيع است. در بين آنها نظريات بزرگانى را يادآور شديم كه حوزههاى علميه از فيض وجود آنان بهرهمند و آوازه فضيلت و نبوغ ايشان در ادب و كمال جهانگير شده است؛ بىترديد اينان پيشواى امت و اسوه جهانيان و نمونههاى كامل تبحر در علوم و معارف اسلامى در طول دوران بهشمار مىآيند.
به همين دليل به آراء آنان بسنده كرديم و دامن كلام را از استقصاى سخن همه انديشوران بازگرفتيم؛ چون گفتار ايشان ما را كفايت مىكند و با نظريات آنان- كه تبلور عقايد كامل يك امت است- حجت تمام مىباشد.
بارى، اينان كسانى هستند كه امتى بر گرد آنان جمع شده و طريق مذهب حق در آراء و عقايد آنان تجلى يافته است؛ نه آن بىنشانهاى اندكى كه امت اسلامى از آرائشان بهرهاى نبرده و برايشان شخصيت علمى قايل نبوده است و اقوال وارونهشان حجيتى را به دنبال نمىآورد.
البته كسانى كه در نهادشان ميل به باطل است همواره گرد متشابه گشتهاند تا
[١] . ر. ك: انوار الهدايه( شرح كفاية الاصول)، ج ١، ص ٢٤٧- ٢٤٣.
[٢] . ر. ك: البيان في تفسير القرآن، ص ٢٥٤- ٢١٥.