تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٧١ - ١٣ سوره احزاب از سوره بقره طولانىتر بوده است

و الشيخة إذا زنيا فارجموهما ألبتة نكالا من اللّه و اللّه عزيز حكيم.[١]

در منتخب كنز العمال نيز چنين آمده است: « [سوره احزاب‌] هم‌سنگ سوره بقره يا طولانى‌تر از آن بوده است».[٢]

عروه از خاله‌اش عايشه چنين روايت كرده است: «سوره احزاب در عصر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله دويست آيه بود. چون عثمان مصاحف را نوشت ما فقط به مقدار موجود دست يافتيم».[٣] عايشه مى‌پنداشت در آن سوره چنين آيه‌اى- موسوم به آيه رجم- نيز بوده است: «الشيخ و الشيخة فارجموها ألبتة بما قضيا من اللذّة».[٤]

بايد گفت: اين حديث را برساخته‌اند و به صحابى بزرگ ابىّ بن كعب نسبت داده‌اند؛ زيرا مشاهده نشد كه مصحف او با مصاحف ساير صحابه چنين اختلافى داشته باشد؛ حتى احتمال اين مطلب نيز داده نشده است. شايد با ساختن اين حديث از زبان او، خواسته‌اند مدعاى عمر را نسبت به آيه رجم تأييد نمايند تا او در اين پندارها تنها نمانده باشد به‌ويژه آن‌كه از روى عمد سندى ساختند كه از بزرگان شيعه نظير يزيد بن ابى زياد هاشمى، نقيب بصره، تشكيل يافته است. ابن حجر مى‌گويد: «او از بزرگان شيعه بوده است».[٥]

همچنين زرّ بن حبيش كوفى مخضرم و به گفته عاصم: وى از اصحاب على عليه السّلام كه مقام و مرتبه‌اى والا داشت و پيشواى همگان بود.[٦] نيز ابىّ بن كعب- صحابى بزرگ و سرور قاريان و از جمله كسانى كه در حادثه سقيفه با على عليه السّلام پايدار ماندند- روايت كرده است.[٧]

بين عايشه و عثمان اختلاف و دشمنى بوده و احتمال دارد عايشه با اين ادعا و با چنين تعبيرى ناشايست در صدد انتقام از عثمان برآمده باشد.

[١] . همان، ص ١٣٢. الاتقان، ج ٣، ص ٧٢.

[٢] . منتخب كنز العمال، ج ٢، ص ٤٣.

[٣] . الاتقان، ج ٣، ص ٧٢.

[٤] . همان.

[٥] . تهذيب التهذيب، ج ١١، ص ٣٢٩، شماره ٦٣٠.

[٦] . همان، ج ٣، ص ٣٢٢، شماره ٥٩٧.

[٧] . ر. ك: ابن ابى الحديد، شرح نهج البلاغه، ج ٢، ص ٥٢- ٥١. شيخ صدوق، الخصال، باب ١٢، ص ٤٦١، شماره ٤. قاضى نور اللّه شوشترى، مجالس المؤمنين، ج ١، ص ٢٣٢. قاموس الرجال، ج ١، ص ٢٣٦.