تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٦٨ - ١٠ دو آيه از سوره بينه
كاسته شود آن را به ابىّ بن كعب نيز نسبت دادهاند.
عجيب آنكه اينان روايت پر شدن شكم فرزند آدم را با اشكال و تعبيرهاى مختلف نقل كردهاند. يك بار آن را به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت دادهاند؛ همانگونه كه در روايت انس آمده بود.[١] ابو نعيم اصفهانى نيز از حديث ابن جريج از عطاء بن ابى رباح و او از ابن عباس آورده است كه از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه مىفرمود: «لو أنّ لابن آدم واديين من ذهب لابتغى إليهما ثالثا و لا يملأ جوف ابن آدم إلّا التراب و يتوب اللّه على من تاب» و مىگويد: اين حديث صحيح و مورد اتفاق همگان است.[٢]
يك بار نيز مدعى شدهاند كه جزو قرآن است؛ چنانكه در روايتى از ابو موسى و ابىّ بن كعب آمده است.
در مرحله سوم براساس روايت ابو واقد ليثى مىگويند حديث قدسى است.
شايد صحيحترين نظريه اين روايت باشد:
احمد به اسناد خود تا عطاء بن يسار از ابو واقد روايت كرده است: هنگامى كه وحى بر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نازل شد (مقصود او اعم است از وحى قرآن و حديث قدسى) نزد ايشان مىآمديم و پيامبر بر ما حديث مىفرمود. يك روز فرمود: خداى عز و جل مىفرمايد: «إنّا أنزلنا المال لإقام الصلاة و ايتاء الزكاة و لو كان لابن آدم واد لأحبّ أن يكون إليه ثان، و لو كان له واديان لأحبّ أن يكون إليهما ثالث. و لا يملأ جوف ابن آدم إلّا التراب. ثم يتوب اللّه على من تاب؛[٣] ما مال را براى برپا داشتن نماز و پرداخت زكات فرو مىفرستيم و اگر براى آدمى زمينى پهناور بود دوست داشت دومى نيز مىداشت و اگر زمين دوم مىداشت آرزو مىكرد سومى نيز داشته باشد. شكم آدمى را جز خاك پر نمىكند. خداوند توبه توبهكنندگان را مىپذيرد».
[١] . صحيح مسلم، ج ٣، ص ١٠٠- ٩٩.
[٢] . حلية الأولياء، ج ٣، ص ٣١٦، در شرححال عطاء، شماره ٢٤٤.
[٣] . مسند احمد، ج ٥، ص ٢١٩.