تحريف ناپذيرى قرآن - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤٢ - پايان كار كتاب شريعت يهود
چنانكه از عادتهاى معروف ايشان است- در امورى كه صلاح بدانند دروغ را جايز مىدانند و مىگويند: هرگاه ترويج شريعت به دروغ و نيرنگ استوار گردد، نيرنگ واجب و لازم است.[١]
به همين دليل است كه به گمان ايشان دروغ بر زبان پيامبران شايع بوده است؛ يا چنانكه برخى از پيامبران براى فريب پادشاه آحاب به او دروغ گفتند و اين كار به فرمان خداوند انجام گرفت. خداوند روح دروغ و نيرنگ را بر انبيائش دميده است تا دروغ را به كار بندند و بر زبانشان جارى سازند.[٢]
ارميا در نامهاى كه براى اسراى بابل فرستاده، درباره دو تن از پيامبرانى كه همراه اسيران بودهاند سخن گفته است. آن دو تن كه آحاب بن قولايا و صدقيا بن معسيا بودهاند بر خداوند دروغ بستهاند، كه به زودى با وضع فجيعى، به دست پادشاه بابل كشته خواهند شد. در آن نامه افزون بر آنچه گفته شد، آمده است: اين دو تن به ياران خود خيانت مىكردهاند و در ميان ايشان مرتكب زشتى شده و با زنان ايشان زنا مىكردهاند.[٣]
پادشاه صدقيّا مانند پيامبران كه از دروغ پرهيز نمىكردند، دروغ مىگفت تا به اين طريق اسباط (طوائف يهود) را گمراه كند و زمينه فساد و تباهى ايشان را فراهم سازد.[٤]
پايان كار كتاب شريعت يهود
كتاب شريعت- كه كاهن حلقيا به آن دست يافت- ١٣ سال يعنى مابقى پادشاهى يوشيّا دوام يافت؛ چون فرمانروايى او ٣١ سال به طول انجاميد و كتاب شريعت در هفدهمين سال حكمرانى او پيدا شده بود. يوشيا در سال ٦٠٩ قبل از ميلاد وفات يافت و كتاب نيز با مرگ او به فراموشى سپرده شد و شريعت دومين بار و براى
[١] . مورخ مشهور« موشيم» در كتاب خود« رجال القرن الثانى» چاپ سال ١٨٣٢ م، ص ٦٥ اين مطلب را از يهود نقل كرده است. به نقل از انيس الاعلام، ج ٣، ص ١١٣.
[٢] . ر. ك: باب ٢٢، شماره ٢٤- ١١، كتاب اول پادشاهان، ص ٥٧٨.
[٣] . ر. ك: باب ٢٩، شماره ٢٣- ٢١ ارميا، ص ١١٢٠.
[٤] . ر. ك: قاموس كتاب مقدس( ماده صدقيا) ص ٥٥٢.