گواهى مستشرق كارلونلينو؛ استاد عبد الوهاب نجار مى‌گويد: «در سال ١٨٩٤- ١٨٩٣ ميلادى در دار العلوم به تحصيل اشتغال داشتم. علامه دكتر «كارلونلينو»، مستشرق ايتاليايى، هنگام درس زبان عربى كنارم مى‌نشست. او به سفارش حكومت ايتاليا در اين درس شركت مى‌كرد و همين مسأله باعث شد بين ما باب مودت و دوستى برقرار گردد. در شب بيست و هفتم رجب سال ١٣١١ هجرى- يعنى شب معراج و شبى كه مردم در شادمانى عيد به سر مى‌بردند و خيابان‌ها و سر در منازل چراغانى بود- بيرون رفتيم و گفت‌وگويى بين ما آغاز شد. در اثناى كلام، در حالى‌كه مى‌دانستم او در ادبيات يهود يونان قديم مدرك دكترا گرفته است، به او گفتم: معناى «بيريكلتوس» چيست؟ در پاسخ گفت: كشيشان مى‌گويند معناى اين واژه «تعزيت‌دهنده» است. گفتم: من از دكتر كارلونلينو- كه دكتراى زبان يونانى قديم دارد- پرسيدم نه از يك كشيش. گفت: معنايش كسى است كه داراى ستايش فراوان است. گفتم: آيا اين معنا بر افعل التفضيل از واژه «حمد» به زبان عربى منطبق مى‌شود؟ گفت: آرى. گفتم: مى‌دانى يكى از اسامى پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله احمد است؟

گفت: برادرم، پيداست چيزهاى زيادى مى‌دانى. آنگاه از هم جدا شديم. در آنجا بود كه ايمانم نسبت به مقصود حقيقى از بشارت عيسى عليه السّلام- آنجا كه خداوند در حكايت از سخن عيسى آورده است: «وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ»[١]- بيشتر شد».[٢]

تحريف با واژگون كردن لهجه‌

واژگون نمودن يك لفظ به هنگام تلفظ آن، نوعى ديگر از تحريف است كه يهود بدان رفتار مى‌نمودند و بدين طريق معناى ديگرى غير از آنچه آن لفظ با تلفظ اوليه‌اش مى‌رساند، اراده مى‌كردند؛ حتى گاهى معناى بلند و نيكوى آن به فحش و ناسزا تغيير پيدا مى‌كرد؛ چنانكه خداوند از يهود حكايت نموده است كه: «مِنَ الَّذِينَ هادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ يَقُولُونَ سَمِعْنا وَ عَصَيْنا وَ اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَ راعِنا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ‌

[١] . صف ٦١: ٦.

[٢] . پاورقى قصص الانبياء، ص ٣٩٨- ٣٩٧، ش ٢.