حديث اسلامى، خاستگاه ها و سير تطور - موتسكى، هارالد - الصفحة ٥١٦ - ساختار و درونمايه اين احاديث

ثابت و متغير براى ايجاد مضمونى مركّب به كار گرفته شده‌اند؛ براى نخستين‌بار يك رواى فريضه نماز را به جنگ مقدس پيوند زده و به اين روش به بصيرت نائل گشته. حديث شماره ٦ بُعد جديدى از جهاد را آشكار مى‌سازد كه تغيير ظاهر است و طى آن شهيد صاحب پيكرى جديد (ظاهر جديد) ميگردد و به عقب، به بستگان زمينى خود با تركيبى از احساس پيروزى و بدانديشى نسبت به آنها نظاره مى‌كند.

توزيع مضامين روايى در دسته اوّل احاديث (١- ٧)

...

در مورد گروه دوم احاديث (كتاب الجهاد شماره ١٤٣، ١٤٦، ١٤٧، ١٤٥، ١٤٩، ١٥٠ و ١٤٨ و ابن ابى زمَنين: غُدوَه ٢٤٥- ٢٤٣) با يك داستان سر و كار داريم. در اين احاديث راوى اوّل ما داستانى ساختارى (

Rahmene rzahlung

) نقل مى‌كند. يك قهرمان نقل داستان او را به عهده گرفته به توصيف بصيرت خود مى‌پردازد (اين بصيرت اغلب در قالب يك رؤياست) سپس صحنه را به راوى نخست و همكارانش واگذار مينمايد كه نقش كانونى‌سازى (السرد ضمن السرد) ايفا مى‌كنند. اين گروه از احاديث پنج مؤلّفه دارند: