حديث اسلامى، خاستگاه ها و سير تطور - موتسكى، هارالد - الصفحة ٢٦٤ - ٢ مخطوط شماره ١٨٢ ژ، در دانشكده حقوق دانشگاه تهران،(برگ هاى ١ ب - ٧٢ الف)

ادبيات روايى اماميّه‌اند؛ به جز تعداد فراوانى از روايات فقهى، احاديثى در باب امامت، فضايل ائمّه، ادعيه، معادشناسى و جَدَليّات ضد سنّى در آن‌ها آمده است.

٢. مخطوط شماره ١٨٢ ژ، در دانشكده حقوق دانشگاه تهران، (برگ‌هاى ١ ب- ٧٢ الف)[١]

اين نسخه را شيخ نصر اللّه قزوينى در سال ١٠٣٨ ق استنساخ كرده است، بر اساسِ نسخه‌اى كه منصور بن حسين آبى در ٣٧٤ ق، از روى نسخه محمّد بن حسن قمى، از نسخه تلّعُكبرى كتابت كرده بوده است.[٢]

ترتيب اصل‌هاى موجود در اين مجموعه (همراه با خبرٌ فى الملاحم)، به همان گونه‌اى است كه در نسخه قبلى آمد، جز آن كه اين چهار عنوان ديگر را نيز در خود دارد. ١. كتاب دُرست، در ابتداى نسخه (برگ‌هاى ١ ب- ٧ ب)؛ ٢. كتاب محمّد بن جعفر القرشى (برگ‌هاى ٣٨ الف- ٤٣ الف)، ما بين كتاب محمّد بن مثنّى الحضرمى و كتاب عبد الملك بن حكيم؛ ٣. مرثيه‌اى بر امام حسين در انتهاى نسخه؛ و ٤. كتاب الديات، به روايت‌[٣] ظريف بن ناصح‌[٤] در انتهاى نسخه. مرثيه كه البته «اصل» نيست؛ امّا سه عنوان ديگر را نيز با قطعيت نمى‌توان اصل دانست. دُرُست بن أبى منصور الواسطى از اصحاب امام ششم و هفتم است و نجاشى‌[٥] و طوسى‌[٦] هر

[١].

M. T. Daneche- Pajouh, Catalogue --- des manuscrits de la Bibliotheque de la Faculetde droit et des sciences politiques et economiques de L Universite de Teheran, Tehran, ٠٨٣١/ ١٦٩١. pp. ٦٤٢- ٩.

[ اين اثر همان فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانه حقوق و علوم سياسى دانشگاه تهران، تدوين محمد تقى دانش‌پژوه، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، ١٣٣٩ است كه مؤلّف به عنوان فرانسوى مندرج در پشت كتاب ارجاع داده است.( م)]

[٢]. همان، ص ٢٤٧- ٢٤٩.

[٣]. بر خلاف نظر سزگين درGAS ( تاريخ نگارش‌هاى عربى)، ج ١، ص ٥٣٧، كه او را مؤلّف اين اثر شمرده است.

[٤]. طوسى، رجال، ص ٣٠٦.

[٥]. نجاشى، رجال، ص ١١٧.

[٦]. طوسى، فهرست، ص ١٣٤.